Шудам ғубор ва ҳамон хорхори ман боқӣ аст

شدم غبار و همان خارخار من باقی است

Тавваҷуҳи чамани оро ба ин чаман боқӣ аст

توجه چمن آرا به این چمن باقی است

Ҳазор ҷома бадал кард рӯзгор ва ҳануз

هزار جامه بدل کرد روزگار و هنوز

Ҳадиси дидаи ёқӯбу перҳан боқӣ аст

حدیث دیده یعقوب و پیرهن باقی است

Ба рангу буии ҷаҳон дил манеҳ , тамошо кун

به رنگ و بوی جهان دل منه، تماشا کن

Ки оҳи сарду кафи хокӣ аз чаман боқӣ аст

که آه سرد و کف خاکی از چمن باقی است

Гузашти фасли баҳору чаман варақ гирданд

گذشت فصل بهار و چمن ورق گرداند

Ҳамон ба тозагии хеши доғи ман боқӣ аст

همان به تازگی خویش داغ من باقی است

Далели ин ки сухани оби зиндагӣ хӯрда аст

دلیل این که سخن آب زندگی خورده است

Ҳамин басаст ки аз рафтагони сухан боқӣ аст

همین بس است که از رفتگان سخن باقی است

Чаҳ шишаҳо ки тиҳӣ шуд , чаҳ ҷомҳо ки шикаст

چه شیشه ها که تهی شد، چه جامها که شکست

Ба ҳоли худ дили сангини анҷуман боқӣ аст

به حال خود دل سنگین انجمن باقی است

зи подшоҳии парвизи ҷуз фасона намонад

ز پادشاهی پرویز جز فسانه نماند

Ҳазор нақши намоёни зи кӯҳкан боқӣ аст

هزار نقش نمایان ز کوهکن باقی است

Ҷавоби он ғазаласт ин ки гуфт урфии мо

جواب آن غزل است این که گفت عرفی ما

Ҳазор шамъ бикуштанду анҷуман боқӣ аст

هزار شمع بکشتند و انجمن باقی است