зи ашк , дидаи торики шамъ нӯронӣ аст

ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی است

Даҳони пистаи пар аз хӯни дили з хандонӣ аст

دهان پسته پر از خون دل ز خندانی است

Ба оби теғи тавон шаст то з ҳастӣ даст

به آب تیغ توان شست تا ز هستی دست

Ба оби Хизри тасаллӣ шудан гронҷонӣ аст

به آب خضر تسلی شدن گرانجانی است

Буд зи обу замин бениёз , ҳосили мо

بود ز آب و زمین بی نیاز، حاصل ما

Ки тухми мардуми озода , доман афшонӣ аст

که تخم مردم آزاده، دامن افشانی است

Ҳамон ба дидан рӯй ту май пурди чашмам

همان به دیدن روی تو می پرد چشمم

зи ҳасан , баҳраи ойӣна гарчи ҳайронӣ аст

ز حسن، بهره آیینه گرچه حیرانی است

зи пардаи сӯзии исмат буд Зулайхои хор

ز پرده سوزی عصمت بود زلیخا خوار

Азизи гаштани Юсуфи з покдомонӣ аст

عزیز گشتن یوسف ز پاکدامانی است

зи чини абрӯӣ дилдор нестам навмед

ز چین ابروی دلدار نیستم نومید

Ки навбаҳор дар оғоз , ғунча пешонӣ аст

که نوبهار در آغاز، غنچه پیشانی است

Маро чигуна ҷилоӣ ватан кунад дилгир ?

مرا چگونه جلای وطن کند دلگیر؟

Ки дар садаф , гуҳарам бе садафи з ғалатоне аст

که در صدف، گهرم بی صدف ز غلطانی است

Агарчӣ даврам азон остон , ним дилгир

اگرچه دورم ازان آستان، نیم دلگیر

Ки аз хаёли ту дил дар биҳишт рӯҳонӣ аст

که از خیال تو دل در بهشت روحانی است

Маро ба суҳбати ҳамҷинс раҳнамо гардид !

مرا به صحبت همجنس رهنما گردید!

Ки мумиёеи ин длшкстаҳ , инсонӣ аст

که مومیایی این دلشکسته، انسانی است

Агарчӣ нест марои баҳрае зи ҷамъият

اگرچه نیست مرا بهره ای ز جمعیت

Ба ин хушам ки дили эмин аз парешоне аст

به این خوشم که دل ایمن از پریشانی است

зи интизор ба чашмами сияҳ шудааст ҷаҳон

ز انتظار به چشمم سیه شده است جهان

Алоҷи дидаи ман серума сулаймонӣ аст

علاج دیده من سرمه سلیمانی است

Либос офиятӣ ҳаст агар дарин олам

لباس عافیتی هست اگر درین عالم

Ки дасти хор азон кӯтаҳаст , урёнӣ

که دست خار ازان کوته است، عریانی

Марои зи ҳуши лаби нўхтони баради соиб

مرا ز هوش لب نوخطان برد صائب

Сиёҳи мастии ман зини шароб райҳонӣ аст

سیاه مستی من زین شراب ریحانی است