Дар он мақом ки ҳайрати далел доноӣ аст

در آن مقام که حیرت دلیل دانایی است

Нафаси шимурда задан низ бодпимоиӣ аст

نفس شمرده زدن نیز بادپیمایی است

Ҳузур , лозими ишқи худоӣ афтода аст

حضور، لازم عشق خدایی افتاده است

Буд ҳамеша парешони дилӣ ки ҳар ҷое аст

بود همیشه پریشان دلی که هر جایی است

Ба хӯни хеш саранҷом медиҳад маҳзар

به خون خویش سرانجام می دهد محضر

Сияҳи дилӣ ки чу тоўс дар худороӣ аст

سیه دلی که چو طاوس در خودآرایی است

зи хонаи сӯрати девор май ҷаҳди берун

ز خانه صورت دیوار می جهد بیرون

Ба маҳфилӣ ки марои даъвӣ шикебе аст

به محفلی که مرا دعوی شکیبایی است

Кадоми зоҳиру ботин мувофиқаст ба ҳам ?

کدام ظاهر و باطن موافق است به هم؟

Дилаши зи санг будгар сипеҳр миное аст

دلش ز سنگ بود گر سپهر مینایی است

зи чоҳ рӯй ба бозор мекунад Юсуф

ز چاه روی به بازار می کند یوسف

зи халқ рӯй нуҳуфтани талош расвоӣ аст

ز خلق روی نهفتن تلاش رسوایی است

Дарун сина кунад сайр , бар маҷнӯн ро

درون سینه کند سیر، بر مجنون را

зи биқрории ваҳшати дилӣ ки саҳройӣ аст

ز بیقراری وحشت دلی که صحرایی است

Фиғон ки мардуми кӯтаҳ назар наме донанд

فغان که مردم کوته نظر نمی دانند

Ки бастани назар аз айби халқ бенаӣ аст

که بستن نظر از عیب خلق بینایی است

Куҷои зи силии хат ҳӯшёр хоҳад шуд ?

کجا ز سیلی خط هوشیار خواهد شد؟

Чунин ки чашми ту машғӯли бода паймое аст

چنین که چشم تو مشغول باده پیمایی است

зи хат ва зулф кунад ҳалқаҳои чашми эҷод

ز خط و زلف کند حلقه های چشم ایجاد

зи бас ки ориз ӯ ташна тамошое аст

ز بس که عارض او تشنه تماشایی است

Баҳори олам эҷод нест ғайри сухан

بهار عالم ایجاد نیست غیر سخن

Ки сабзии пари тӯтии зи файз гуёе аст

که سبزی پر طوطی ز فیض گویایی است

Дарин ҷаҳон чу дӯзах агар биҳиштӣ ҳаст

درین جهان چو دوزخ اگر بهشتی هست

Ки ме тавон нафасӣ рост кард , танҳоӣ аст

که می توان نفسی راست کرد، تنهایی است

Ту аз гаронии худ май кашии тъби соиб

تو از گرانی خود می کشی تعب صائب

зи хор , боди сабои эмин аз сбкпоиӣ аст

ز خار، باد صبا ایمن از سبکپایی است