Касе ки буии шароб аз каду тавонад шаст

کسی که بوی شراب از کدو تواند شست

зи косаи сари худ орзӯ тавонад шаст

ز کاسه سر خود آرزو تواند شست

зи дасти баста , гиреҳгар кушода ме гардад

ز دست بسته، گره گر گشاده می گردد

Марои ғубори ғам аз дил сабу тавонад шаст

مرا غبار غم از دل سبو تواند شست

Сиёҳӣ аз дили шаб , диданаши барад чун шамъ

سیاهی از دل شب، دیدنش برد چون شمع

Ба оби дидаи худ ҳар ки рӯ тавонад шаст

به آب دیده خود هر که رو تواند شست

Расад ба домани хуршеди дасти он шабнам

رسد به دامن خورشید دست آن شبنم

Ки дили зи олами пари ранг ва бӯ тавонад шаст

که دل ز عالم پر رنگ و بو تواند شست

Туро иҳота накардааст ончунон ғифлат

ترا احاطه نکرده است آنچنان غفلت

Ки гирди хоби зи рӯят вузӯ тавонад шаст

که گرد خواب ز رویت وضو تواند شست

Марои зи табъи равони ҳам кушода гардад дил

مرا ز طبع روان هم گشاده گردد دل

зи сабзаи занг агар об ҷӯ тавонад шаст

ز سبزه زنگ اگر آب جو تواند شست

Дилу забони мунофиқ яке шавад бо ҳам

دل و زبان منافق یکی شود با هم

Ба ҳар ду даст агар гурба рӯ тавонад шаст

به هر دو دست اگر گربه رو تواند شست

Буруни зи табъи куҳансол , ҳирсро набард

برون ز طبع کهنسال، حرص را نبرد

Агар чаҳ шеб , сиёҳии з мӯ тавонад шаст

اگر چه شیب، سیاهی ز مو تواند شست

Дарин бисот ба ҷузи шарбат шаҳодат нест

درین بساط به جز شربت شهادت نیست

Меӣ ки талхи марг аз гулӯ тавонад шаст

میی که تلخ مرگ از گلو تواند شست

Ба ҳарф ва савт нагардад зи занги оинаи пок

به حرف و صوت نگردد ز زنگ آینه پاک

Чаҳ ғами зи хотири ман гуфтугӯ тавонад шаст ?

چه غم ز خاطر من گفتگو تواند شست؟

Агар чаҳ гиряи ман шасти нақш аз дили санг

اگر چه گریه من شست نقش از دل سنگ

Нашуд ки аз дили ман орзӯ тавонад шаст

نشد که از دل من آرزو تواند شست

Нашуд зи гиряи диламро гушоишии соиб

نشد ز گریه دلم را گشایشی صائب

Ба ашк , шамъ чаҳ зардии з рӯ тавонад шаст ?

به اشک، شمع چه زردی ز رو تواند شست؟