Мапуаш чашми зи рухсори ҳамчуи ҷинати дӯст

مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوست

Ки нур чашм фазояд сафои талъати дӯст

که نور چشم فزاید صفای طلعت دوست

Ба сим қалб харидааст моҳи канъон ро

به سیم قلب خریده است ماه کنعان را

Касе ки ҳар ду ҷаҳонро диҳад ба қимати дӯст

کسی که هر دو جهان را دهد به قیمت دوست

Ниҳоли умри абад бо камоли раъное

نهال عمر ابد با کمال رعنایی

Гули пиёдаи намояд , назар ба қомати дӯст

گل پیاده نماید، نظر به قامت دوست

Азон ба хок баробар намӯдаам худ ро

ازان به خاک برابر نموده ام خود را

Ки хоксор навозаст абри раҳмати дӯст

که خاکسار نوازست ابر رحمت دوست

Камар ба хизмати ман бастаанд оламён

کمر به خدمت من بسته اند عالمیان

Азон замон ки камарбастаам ба хизмати дӯст

ازان زمان که کمربسته ام به خدمت دوست

Чу хӯн мурда наёяд ба кори зиндаи дилон

چو خون مرده نیاید به کار زنده دلان

Шабӣ ки зинда надоранд дар муҳаббати дӯст

شبی که زنده ندارند در محبت دوست

Чаро зи домани саҳро ба ҳии рӯми соиб ?

چرا ز دامن صحرا به حی روم صائب؟

Маро ки нест чу маҷнӯни димоғи суҳбати дӯст

مرا که نیست چو مجنون دماغ صحبت دوست