Ҳазор бори даройам агар ба хонаи дӯст

هزار بار درآیم اگر به خانه دوست

Ба кӯчаи ғалати андоздми баҳонаи дӯст

به کوچه غلط اندازدم بهانه دوست

Чунин ки шавқи марои биқрор сохта аст

چنین که شوق مرا بیقرار ساخته است

Аҷаб ки дил биншинад маро ба хонаи дӯст

عجب که دل بنشیند مرا به خانه دوست

Фасона Эйаст ки афсонаи хоб май орад

فسانه ای است که افسانه خواب می آرد

Ба чашми хоб намак мезанад фасонаи дӯст

به چشم خواب نمک می زند فسانه دوست

зи бодаи табъи ситами дӯст меҳрбон нашавад

ز باده طبع ستم دوست مهربان نشود

зи об , ранг набозад гули баҳонаи дӯст

ز آب، رنگ نبازد گل بهانه دوست

Фиғон ки шарми муҳаббати амони надоди маро

فغان که شرم محبت امان نداد مرا

Ки бӯсае брбоими зи остонаи дӯст

که بوسه ای بربایم ز آستانه دوست

Ба хол , чашми сияҳ сохтам надонистам

به خال، چشم سیه ساختم ندانستم

Ки доми макр наҳуфтааст зери донаи дӯст

که دام مکر نهفته است زیر دانه دوست

Талоши биҳдаҳ Эй мекунад сари хуршед

تلاش بیهده ای می کند سر خورشید

Фитодааст баланд , остони хонаи дӯст

فتاده است بلند، آستان خانه دوست

Ба сабр хеш макун такя аз ғурур ки тавр

به صبر خویش مکن تکیه از غرور که طور

Спндўор ба рақс омад аз таронаи дӯст

سپندوار به رقص آمد از ترانه دوست

Ба чашми ҳиммати саршор чун ду даст тиҳӣ аст

به چشم همت سرشار چون دو دست تهی است

Матоъ ҳар ду ҷаҳон дар қиморхонаи дӯст

متاع هر دو جهان در قمارخانه دوست

Маро ба хок дар дӯст ошноӣ нест

مرا به خاک در دوست آشنایی نیست

Ба ошнои дил май рӯм ба хонаи дӯст

به آشنایی دل می روم به خانه دوست

зи шуғли ишқ чаҳ андеша мекунӣ соиб ?

ز شغل عشق چه اندیشه می کنی صائب؟

Хумор субҳ надорад май шабонаи дӯст

خمار صبح ندارد می شبانه دوست