Дурӯғи шеваи табъи ягона мо нест

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیست

Шарар фишонӣ , кори забона мо нест

شرر فشانی، کار زبانه ما نیست

Талоши маснади иззати бурун дар бигзор

تلاش مسند عزت برون در بگذار

Сафи нъол дар ойӣнаи хона мо нест

صف نعال در آیینه خانه ما نیست

Ғаниматаст дарин рӯзгор кам фурсат

غنیمت است درین روزگار کم فرصت

Ки Хизри монеъи оби шабона мо нест

که خضر مانع آب شبانه ما نیست

Ба ишқи барқ , алиф мекашад ба синаи хеш

به عشق برق، الف می کشد به سینه خویش

Ба дасти абри хунак , чашми дона мо нест

به دست ابر خنک، چشم دانه ما نیست

Ба синаи дили сад чоки даст рад магузор

به سینه دل صد چاک دست رد مگذار

Агар чаҳ зулфи ту муҳтоҷи шона мо нест

اگر چه زلف تو محتاج شانه ما نیست

Бирав гули ин зари худ дар канори оташи рез

برو گل این زر خود در کنار آتش ریز

Ки хунбҳоии хаси ошиёна мо нест

که خونبهای خس آشیانه ما نیست

Ба ҷои нуқтаи сувидои зи калак май резад

به جای نقطه سویدا ز کلک می ریزد

Фиғон ки аҳли дилӣ дар замона мо нест

فغان که اهل دلی در زمانه ما نیست

Чаро кунем сухани дилпазир чун соиб ?

چرا کنیم سخن دلپذیر چون صائب؟

Суханпазир дилӣ дар замона мо нест

سخن پذیر دلی در زمانه ما نیست