Барг айшӣ нест чашм аз навбаҳор ӯ маро

برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرا

Бас буд чун лолаи доғии ёдгор ӯ маро

بس بود چون لاله داغی یادگار او مرا

Як даҳан хамёзаам чун захм , бешамшер ӯ

یک دهن خمیازه ام چون زخم، بی شمشیر او

Олам обаст теғи обдор ӯ маро

عالم آب است تیغ آبدار او مرا

Хат ботил мекашад бар сафҳаи ойӣна ҳо

خط باطل می کشد بر صفحه آیینه ها

Гар дил равшан кунад ойӣнаи дор ӯ маро

گر دل روشن کند آیینه دار او مرا

намекунад гирди ятемии оби гавҳарро зиёд

می کند گرد یتیمی آب گوهر را زیاد

Нест гардӣ бар дил аз хати ғубор ӯ маро

نیست گردی بر دل از خط غبار او مرا

Хӯн ман хоҳад гирифт аз доман ӯ гирди ман

خون من خواهد گرفت از دامن او گرد من

Кард агар бо хоки яксони интизор ӯ маро

کرد اگر با خاک یکسان انتظار او مرا

намекунам аз номау пайғом , изҳори ҳаёт

می کنم از نامه و پیغام، اظهار حیات

Сахт ҷонӣ кард охири шармсор ӯ маро

سخت جانی کرد آخر شرمسار او مرا

Соиб аз хашму итоб ӯ надорам шиква Эй

صائب از خشم و عتاب او ندارم شکوه ای

Хўштрст аз сад гул бехор , хор ӯ маро

خوشترست از صد گل بی خار، خار او مرا