Боис озор шуд тарки дили озории маро

باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مرا

Таҳтаи машқ ҳаводис кард ҳамвории маро

تختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا

Рӯз равшан мекунад кори намак дар дида ам

روزِ روشن می‌کند کارِ نمک در دیده‌ام

Шаби зи шукр хоб бошад хати безории маро

شب ز شکّر خواب باشد خطِّ بیزاری مرا

Гар ба хӯнам ҳар сари хории камари бандад чу теғ

گر به خونم هر سرِ خاری کمر بندد چو تیغ

Рӯй хандон мекунад чун гули сипари дории маро

روی خندان می‌کند چون گل سپر‌داری مرا

Нестам мақбул то мардӯд хотирҳо шавам

نیستم مقبول تا مردودِ خاطرها شوم

Чун ятемон нест бим аз хати безории маро

چون یتیمان نیست بیم از خطِّ بیزاری مرا

Ончии ман дар бихўдӣ ва мепарастӣ ёфтам

آنچه من در بیخودیّ و می پرستی یافتم

Ҳайф аз авқотӣ ки шуд зойеъ ба ҳушёрии маро

حیف از اوقاتی که شد ضایع به هشیاری مرا

Дошт худдории марои як чанд дар қайди фаранг

داشت خودداری مرا یک چند در قیدِ فرنگ

Бехудӣ озод кард аз қайди худдории маро

بی‌خودی آزاد کرد از قیدِ خودداری مرا

Соиб аз панду насиҳати ғифлати ман беш шуд

صائب از پند و نصیحت غفلتِ من بیش شد

Нест зини хоби гарони умеди бедории маро

نیست زین خوابِ گران امّیدِ بیداری مرا