зи чоки синаи худ ҳар ки қибла гоҳаш нест

ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست

Ба ҳеҷ ваҷҳ ба даргоҳи қурб роҳаш нест

به هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست

зи оҳи сард буд бодбони киштии дил

ز آه سرد بود بادبان کشتی دل

Ба ҳеҷ ҷо нарасад ҳар дилӣ ки оҳаш нест

به هیچ جا نرسد هر دلی که آهش نیست

Ғарази зи вусъати майдони ломакон , шан аст

غرض ز وسعت میدان لامکان، شان است

Вагарнаи ғайри дили танги ҷилва гоҳаш нест

وگرنه غیر دل تنگ جلوه گاهش نیست

Ҳузури хотири девонаи машрабон ваҳшӣ аст

حضور خاطر دیوانه مشربان وحشی است

Ману саросари даштӣ ки як гиёҳаш нест

من و سراسر دشتی که یک گیاهش نیست

зи инфеъоли расидам ба ин боргоҳи қабул

ز انفعال رسیدم به این بارگاه قبول

Хуши он гунаҳ ки ба ҷузи шарми узр хоҳиш нест

خوش آن گنه که به جز شرم عذر خواهش نیست

Ҳинои уқдаи гушойӣ ба нохунӣ баста аст

حنای عقده گشایی به ناخنی بسته است

Ки ғайри синаи маҷрӯҳ дастгоҳаш нест

که غیر سینه مجروح دستگاهش نیست

Ба рӯй бистари гул хоб мекунад мурғӣ

به روی بستر گل خواب می کند مرغی

Ки шаб ба ғайри пару боли худ паноҳаш нест

که شب به غیر پر و بال خود پناهش نیست

Манам ки хона ба дӯши таваккулам варна

منم که خانه به دوش توکلم ورنه

Кадоми қатра ки дар баҳр , хона хоҳиш нест ?

کدام قطره که در بحر، خانه خواهش نیست؟

Агар чаҳ гул дгарӣ мезанад ба дастораш

اگر چه گل دگری می زند به دستارش

Чаҳ фитнаҳост ки дар наргис сиёҳаш нест

چه فتنه هاست که در نرگس سیاهش نیست

з ҳар дилӣ ки сафар мекунад ғубори малол

ز هر دلی که سفر می کند غبار ملال

Ба ғайри синаи соиб қароргоҳаш нест

به غیر سینه صائب قرارگاهش نیست