Кадоми шаби неи калаки ман оташ афшон нест ?

کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟

Кадоми рӯз ки ширии дарин Нитсаатон нест ?

کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟

Дуе ба роҳи нигоҳи ту хор рехта аст

دویی به راه نگاه تو خار ریخته است

Вагарнаи сабзаи бегона дар гулистон нест

وگرنه سبزه بیگانه در گلستان نیست

На ҳар ки ҳарфи шиносад ба ғӯр ҳасан расад

نه هر که حرف شناسد به غور حسن رسد

Саводи хати биногваш дар дабистон нест

سواد خط بناگوش در دبستان نیست

Туро ба водии машраб гузар науфтода аст

ترا به وادی مشرب گذر نیفتاده است

Вагарнаи каъбаи дил низ бебиёбон нест

وگرنه کعبه دل نیز بی بیابان نیست

намекунӣ сухани хешро чаро ҳамвор ?

نمی کنی سخن خویش را چرا هموار؟

Ҷузи ин таматтуъӣ аз Осиё дандон нест

جز این تمتعی از آسیای دندان نیست

Тавон зи равзани дили чори фаслро дидан

توان ز روزن دل چار فصل را دیدن

Чунин банноӣ дар чорсўӣ имкон нест

چنین بنایی در چارسوی امکان نیست

Дар кушода буд шарти миҳмони талабӣ

در گشاده بود شرط میهمان طلبی

Ба миҳмонии он каси Марв ки хандон нест

به میهمانی آن کس مرو که خندان نیست

Кадоми мағз ки дар ҷустуҷӯии накҳати ту

کدام مغز که در جستجوی نکهت تو

Чу гирдбод , саросари рӯ биёбон нест ?

چو گردباد، سراسر رو بیابان نیست؟

Ҳамин на шуълаи фитрати ҷгргдоз ман аст

همین نه شعله فطرت جگرگداز من است

Кадоми шамъи дарин базмгоҳ гирён нест ?

کدام شمع درین بزمگاه گریان نیست؟

Ғубори тафриқаи хотир аз тараддуд туаст

غبار تفرقه خاطر از تردد توست

Агар ту ҷамъи шӯии рӯзят парешон нест

اگر تو جمع شوی روزیت پریشان نیست

Ҳамеша бар сари оташ буд кабоби дилаш

همیشه بر سر آتش بود کباب دلش

Магӯ ба суфраи дарвеши мурғ бирён нест

مگو به سفره درویش مرغ بریان نیست

з ҳар раҳе ки дилат мекашад қадам бигзор

ز هر رهی که دلت می کشد قدم بگذار

Ки қуфли манъи дарин пурҳ биёбон нест

که قفل منع درین پره بیابان نیست

Марои гадоӣ ғам кард дрбдри соиб

مرا گدایی غم کرد دربدر صائب

Мусӣбатии бтар аз рӯзӣ парешон нест

مصیبتی بتر از روزی پریشان نیست