Ҷилва барқӣаст дар майхонаи ҳушёрии маро

جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرا

Аз паии тағйир болинаст бедории маро

از پی تغییرِ بالین است بیداری مرا

Чун фалохан каз висоли санги даст афшон шавад

چون فَلاخَن کز وصالِ سنگ دست‌افشان شود

намедиҳад ратли гарон аз ғами сбкбории маро

می‌دهد رطلِ گران از غم سبکباری مرا

То наёбам дар сухани майдон , намеоем ба ҳарф

تا نیابم در سخن میدان، نمی‌آیم به حرف

Ҳамчуи тӯтии лавҳ таълимаст ҳамвории маро

همچو طوطی لوحِ تعلیم است همواری مرا

Нест чун рег , равонам дар сафари вомондагӣ

نیست چون ریگ، روانم در سفر واماندگی

Роҳати манзил буд аз нарми рафтории маро

راحتِ منزل بود از نرم‌رفتاری مرا

Бас ки чун ойӣна дидам аз ҷаҳони нодӣданӣ

بس که چون آیینه دیدم از جهان نادیدنی

Нест бар хотири ғубор аз чархи зангории маро

نیست بر خاطر غبار از چرخ زنگاری مرا

Мард бебаргу наворо корвон дар кор нест

مردِ بی برگ و نوا را کاروان در کار نیست

намекунад чун теғ , урёнии сипари дории маро

می‌کند چون تیغ، عریانی سپر‌داری مرا

Гӯсфандӣ аз даҳони гург май оради бурун

گوسفندی از دهانِ گرگ می‌آرد برون

Ҳар ки чун Юсуф кунад зи ихвони харидории маро

هر که چون یوسف کند ز اخوان خریداری مرا

Бас ки май сӯзади дилаш бар беқарориҳои ман

بس که می‌سوزد دلش بر بی‌قراری‌های من

Шамъ болин мешавад ангушти зинҳории маро

شمعِ بالین می‌شود انگشتِ زنهاری مرا

Нест ғам аз тири борони ҷавшани Довӯд ро

نیست غم از تیر‌باران جوشنِ داود را

намекунад ишқ аз ғами олами нигаҳдории маро

می‌کند عشق از غمِ عالم نگهداری مرا

Нисбати ман бо гунаҳ , ойӣна ва хокистараст

نسبتِ من با گنه، آیینه و خاکسترست

Рӯсафедиҳост ҳосил аз сияҳи кории маро

روسفیدی‌هاست حاصل از سیه‌کاری مرا

Нест соиби чоҳу зиндон бар дили ман ногувор

نیست صائب چاه و زندان بر دلِ من ناگوار

Ҳамчу Юсуф мефазояд иззат аз хории маро

همچو یوسف می‌فزاید عزّت از خواری مرا