Ба осмон нарасад ҳар ки хоки пой ту нест

به آسمان نرسد هر که خاک پای تو نیست

Фурӯ равад ба замин ҳар ки дар ҳавоӣ ту нест

فرو رود به زمین هر که در هوای تو نیست

Магари ту худ ба хамӯшӣ санои худгӯйӣ

مگر تو خود به خموشی ثنای خودگویی

Вагарнаи ҳеҷ забон дар хури саноӣ ту нест

وگرنه هیچ زبان در خور ثنای تو نیست

Шикваи баҳр чаҳ созад ба тангнои ҳубоб ?

شکوه بحر چه سازد به تنگنای حباب؟

Сипеҳр бесару пои зарфи кибриёӣ ту нест

سپهر بی‌سروپا ظرف کبریای تو نیست

Супурди ҷо ба ту ҳар каси зи базм берун рафт

سپرد جا به تو هر کس ز بزم بیرون رفت

Туе ба ҷои ҳама , ҳеҷ кас ба ҷой ту нест

تویی به جای همه، هیچ کس به جای تو نیست

Кадоми гуҳари сероби баҳру конро ҳиммат ?

کدام گهر سیراب بحر و کان را همت؟

Ки чашмаи арақ аз хиҷлати сафоӣ ту нест

که چشمهٔ عرق از خجلت صفای تو نیست

Шукр ба зоғи Фрснӣу устихон ба ҳумо

شکر به زاغ فرسنی و استخوان به هما

Чаҳ рамзҳо ки ниҳон дар кафи атоӣ ту Наст

چه رمزها که نهان در کف عطای تو نیست

Магари зи неъмати дидори сайр чашм шавад

مگر ز نعمت دیدار سیر چشم شود

Вагарна ҳар ду ҷаҳон дар хури гадоӣ ту нест

وگرنه هر دو جهان در خور گدای تو نیست

Магари қабули ту обӣ ба рӯй кори орад

مگر قبول تو آبی به روی کار آرد

Вагарнаи бандагӣ чун манӣ сазоӣ ту нест

وگرنه بندگی چون منی سزای تو نیست

Бисоз аз дили сангини хеши оина Эй

بساز از دل سنگین خویش آینه‌ای

Ки ҳеҷ оинаро тоқати лақоӣ ту нест

که هیچ آینه را طاقت لقای تو نیست

Ҷавоби он ғазаласт ин ки гуфт муршиди рӯм

جواب آن غزل است این که گفت مرشد روم

Чаҳ гавҳарии ту ки касро ба кафи баҳои ту нест

چه گوهری تو که کس را به کف بهای تو نیست