Тар насозад гиряҳои абри Нитсаоне маро

تر نسازد گریه های ابر نیسانی مرا

Ҷавҳари дигар буд дар гўҳроФшонии маро

جوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا

Чун набошам як сару гардани баланд аз офтоб ?

چون نباشم یک سر و گردن بلند از آفتاب؟

намекунад захми ту бар гардани гиребонии маро

می کند زخم تو بر گردن گریبانی مرا

Гар намешуд донаи холи ту Хизри роҳи куфр

گر نمی شد دانه خال تو خضر راه کفر

Сбҳаҳ май андохт дар доми мусулмонии маро

سبحه می انداخت در دام مسلمانی مرا

Дар қиёмат ҳам нахоҳам аз итобаш шиква кард

در قیامت هم نخواهم از عتابش شکوه کرد

Зини забони бандӣ ки кард он чини пешонии маро

زین زبان بندی که کرد آن چین پیشانی مرا

Ишқ то дасти навозиш бар сар дӯшам кашид

عشق تا دست نوازش بر سر دوشم کشید

Умр чун кокул ба сар шуд дар парешонеи маро

عمر چون کاکل به سر شد در پریشانی مرا

Аз ҳаво гирад хатарро киштии ман чун ҳубоб

از هوا گیرد خطر را کشتی من چون حباب

Ҳар насимӣ метавонад кард тӯфонии маро

هر نسیمی می تواند کرد طوفانی مرا

Зоҳирами гӯи ҷилваи гоҳи сӯрат дебо мабош

ظاهرم گو جلوه گاه صورت دیبا مباش

Бас буд ойӣнаи сони ташрифи урёнии маро

بس بود آیینه سان تشریف عریانی مرا