зи нолагар дил бе барги мо наво ме дошт

ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشت

Чу ғунча аз гиреҳи худ грҳгшо ме дошт

چو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت

Хабари з ишқ надорад дили фусурдаи ман

خبر ز عشق ندارد دل فسرده من

Вагарна оташ сӯзанда зер по ме дошт

وگرنه آتش سوزنده زیر پا می داشت

Ҳазор қофила ҳар дами зи худ сафар ме кард

هزار قافله هر دم ز خود سفر می کرد

Агар зи хеши сФркрдаҳи нақш по ме дошт

اگر ز خویش سفرکرده نقش پا می داشت

Ба гирди чашми ту хоби ғурур кӣ май гашт ?

به گرد چشم تو خواب غرور کی می گشت؟

Шикасти шишаи дилҳо агар садо ме дошт

شکست شیشه دلها اگر صدا می داشت

Куҷост соиби оташи нафас , ки вақти маро

کجاست صائب آتش نفس، که وقت مرا

Ҳамеша хуш ба суханҳои ошно ме дошт

همیشه خوش به سخنهای آشنا می داشت