Аннани дили зи ман он дилрабо гирифт ва гузошт
عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشت
Чу дилпазир набӯдаш чаро гирифт ва гузошт
چو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت
Айёри муваҷҷаҳи битоби мо з дарё пресс
عیار موجه بیتاب ما ز دریا پرس
Ки борҳои сари занҷир мо гирифт ва гузошт
که بارها سر زنجیر ما گرفت و گذاشت
Фиреби чашми парешони нигоҳ ӯ махӯред
فریب چشم پریشان نگاه او مخورید
Ки дар ду рӯзи ҳазор ошно гирифт ва гузошт
که در دو روز هزار آشنا گرفت و گذاشت
зи инфеъоли маро рӯй бозгаштан нест
ز انفعال مرا روی بازگشتن نیست
Хушо касе ки тариқ хато гирифт ва гузошт
خوشا کسی که طریق خطا گرفت و گذاشت
зи гули мадори умеди вафо ки даст азуаст
ز گل مدار امید وفا که دست ازوست
Ки ранги ориятӣ аз ҳино гирифт ва гузошт
که رنگ عاریتی از حنا گرفت و گذاشت
Қадами зи нофи ғизолон ба коми шери ниҳод
قدم ز ناف غزالان به کام شیر نهاد
Сбкрўӣ ки тариқ ризо гирифт ва гузошт
سبکروی که طریق رضا گرفت و گذاشت
Аннани ман гул бедасту по куҷо гирад ?
عنان من گل بی دست و پا کجا گیرد؟
Ки хори домани ман борҳо гирифт ва гузошт
که خار دامن من بارها گرفت و گذاشت
зи сахтии дили сангини хеш дар аҷабам
ز سختی دل سنگین خویش در عجبم
Ки ҳамчуи мум бе нақшҳо гирифт ва гузошт
که همچو موم بی نقشها گرفت و گذاشت
Набӯд ҷавҳари мардонагии Зулайхо ро
نبود جوهر مردانگی زلیخا را
Вагарнаи домани Юсуф чаро гирифт ва гузошт ?
وگرنه دامن یوسف چرا گرفت و گذاشت؟
Ба дард ман натавон баради раҳ ки дасти Масеҳ
به درد من نتوان برد ره که دست مسیح
Ҳазор мартабаи набз маро гирифт ва гузошт
هزار مرتبه نبض مرا گرفت و گذاشت
Машав муқайяди мавҷи сароби ин олам
مشو مقید موج سراب این عالم
Ки Хизри домани об бақо гирифт ва гузошт
که خضر دامن آب بقا گرفت و گذاشت
зи пушти дасти надомат ҳамеша ризқ хӯрд
ز پشت دست ندامت همیشه رزق خورد
Касе ки домани аҳл сафо гирифт ва гузошт
کسی که دامن اهل صفا گرفت و گذاشت
Мҷуи зи чархи мурувват ки ин сиёҳи дарун
مجو ز چرخ مروت که این سیاه درون
зи дасти кӯри мукаррар Асо гирифт ва гузошт
ز دست کور مکرر عصا گرفت و گذاشت
зи нақш рӯй ба наққош кун ки ҳар кафи хок
ز نقش روی به نقاش کن که هر کف خاک
Ҳазор бори фузун нақш гирифт ва гузошт
هزار بار فزون نقش گرفت و گذاشت
Маро азон санги кӯи шукру шиква ҳар ду баҷост
مرا ازان سنگ کو شکر و شکوه هر دو بجاست
Ки устихони маро аз ҳумо гирифт ва гузошт
که استخوان مرا از هما گرفت و گذاشت
зи нақди доғи асар дар ҷаҳон наҳашт дилам
ز نقد داغ اثر در جهان نهشت دلم
зи бас ки бар сари ҳам чун гадо гирифт ва гузошт
ز بس که بر سر هم چون گدا گرفت و گذاشت
Ҷаҳони сифла чу фарзанд бе хатои соиб
جهان سفله چو فرزند بی خطا صائب
Марои зи чарх ба даст дуо гирифт ва гузошт
مرا ز چرخ به دست دعا گرفت و گذاشت