з ман мапурс ки чун бар ту моҳу соли гузашт

ز من مپرس که چون بر تو ماه و سال گذشت

Ки рӯзи ман ба шитоби шаби висоли гузашт

که روز من به شتاب شب وصال گذشت

Дарин риёзи ман он андалеби дилгирам

درین ریاض من آن عندلیب دلگیرم

Ки навбаҳору хазонам ба зери боли гузашт

که نوبهار و خزانم به زیر بال گذشت

Гирифт домани ман чун гулоб , гиряи талх

گرفت دامن من چون گلاب، گریه تلخ

Чу гул ба ҳафтаи умрӣ ки бе малоли гузашт

چو گل به هفته عمری که بی ملال گذشت

Кунун ки гашти замини гири ҳайрат , оғӯшам

کنون که گشت زمین گیر حیرت، آغوشم

Азин чаҳ суд ки бар хоками он ниҳоли гузашт ?

ازین چه سود که بر خاکم آن نهال گذشت؟

Чароғи куштаи ман дар гирифт бор дигар

چراغ کشته من در گرفت بار دگر

зи бас ки ёри зи хокам ба инфеъоли гузашт

ز بس که یار ز خاکم به انفعال گذشت

Агар чаҳ Хизр буд соқӣ ва май оби ҳаёт

اگر چه خضر بود ساقی و می آب حیات

наме тавон зи лаби хушк чун суфоли гузашт

نمی توان ز لب خشک چون سفال گذشت

Макун ба хӯрдани хашму ғазаби маломати ман

مکن به خوردن خشم و غضب ملامت من

наме тавонам азин луқмаи ҳалоли гузашт

نمی توانم ازین لقمه حلال گذشت

Тамоми ҳайрати дидору оҳи афсӯсам

تمام حیرت دیدار و آه افسوسم

Агар чаҳ зиндагӣами ҷумла дар висоли гузашт

اگر چه زندگیم جمله در وصال گذشت

Ба кӯча қалам афтод то раҳами соиб

به کوچه قلم افتاد تا رهم صائب

Ба печу тоби марои умр ҳамчу на?ил гузашт

به پیچ و تاب مرا عمر همچو نال گذشت