Нест бар хотири ғуборӣ аз парешонеи маро

نیست بر خاطر غباری از پریشانی مرا

Ҷома фатҳаст чун шамшери урёнии маро

جامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا

Гарчи аз оташи забонии шамъи ин на маҳфилам

گرچه از آتش زبانی شمع این نه محفلم

Нест ризқии ҷузи сарангушти пушаймонии маро

نیست رزقی جز سرانگشت پشیمانی مرا

Чун гуҳари гирди ятемии сарнавишти ман шуда аст

چون گهر گرد یتیمی سرنوشت من شده است

Нест мумкин шустан ин сандали зи пешонии маро

نیست ممکن شستن این صندل ز پیشانی مرا

Фориғ аз омад шуд нақши бад ва наякум , ки сохт

فارغ از آمد شد نقش بد و نیکم، که ساخت

Хонаи дарбаста , чун ойӣна , ҳайронии маро

خانه دربسته، چون آیینه، حیرانی مرا

Зиндагӣ гардид аз қади ду то по дар рикоб

زندگی گردید از قد دو تا پا در رکاب

Барад аз олами буруни ин асби чавгонии маро

برد از عالم برون این اسب چوگانی مرا

То сарафрозам ба доғ бандагӣ кардааст ишқ

تا سرافرازم به داغ بندگی کرده است عشق

Ҳаст дар зери нигини малики сулаймонии маро

هست در زیر نگین ملک سلیمانی مرا

Дар дабистон таъаммул кардаам равшани савод

در دبستان تأمل کرده ام روشن سواد

Абҷад атфол бошад хати пешонии маро

ابجد اطفال باشد خط پیشانی مرا

Нест эҳсони банда кардани мардуми озод ро

نیست احسان بنده کردن مردم آزاد را

Донаи чинии хўштрст аз донаи афшонии маро

دانه چینی خوشترست از دانه افشانی مرا

Чун садаф бар ҳам наме печади марои захми забон

چون صدف بر هم نمی پیچد مرا زخم زبان

Зери теғ тез бошад гўҳроФшонии маро

زیر تیغ تیز باشد گوهرافشانی مرا

Наъл ворунаст оҳ ва гиря ёқӯбем

نعل وارون است آه و گریه یعقوبیم

Варна Юсуф дар дил тангаст зиндонии маро

ورنه یوسف در دل تنگ است زندانی مرا

Панҷаи хунини тӯҳмати ҷилва гул ме кунад

پنجه خونین تهمت جلوه گل می کند

Дар гиребони ҳаё аз покдомонии маро

در گریبان حیا از پاکدامانی مرا

Аз харобиҳои зоҳири шикваи соиб чун кунам ?

از خرابی های ظاهر شکوه صائب چون کنم؟

Мағриби ганҷ гуҳар гирданд вайронии маро

مغرب گنج گهر گرداند ویرانی مرا