зи буии зулфи ту боғи ончунон муаттари гашт

ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشت

Ки хоки машктару доғи лолаи анбари гашт

که خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت

зи шарми сабзаи хати ту , тӯтии хуши ҳарф

ز شرم سبزه خط تو، طوطی خوش حرف

Чу мағзи пистаи ниҳон дар миёни шукри гашт

چو مغز پسته نهان در میان شکر گشت

Дигар ба ҳоли ҷгртшнгон ки пардозад ?

دگر به حال جگرتشنگان که پردازد؟

Ки хати пушти лабати пардаи дори кавсари гашт

که خط پشت لبت پرده دار کوثر گشت

зи тавқи фохтагони номи сарв ҳалқа кунанд

ز طوق فاختگان نام سرو حلقه کنند

Дар он чаман ки ниҳоли ту сояи густари гашт

در آن چمن که نهال تو سایه گستر گشت

Тавон зи вақти хуши нуқтаи даҳон ту ёфт

توان ز وقت خوش نقطه دهان تو یافت

Ки офтоби ҷамоли ту заррапарвар гашт

که آفتاب جمال تو ذره پرور گشت

Канораи гири зи мардум , сафоӣ вақт бибин

کناره گیر ز مردم، صفای وقت ببین

Ки қатра гӯша гирифт аз муҳӣт , гавҳари дашт

که قطره گوشه گرفت از محیط، گوهر دشت

Забони теғи зи санги Фсон дароз шавад

زبان تیغ ز سنگ فسان دراز شود

зи бурдбории ман осмони ситамгари гашт

ز بردباری من آسمان ستمگر گشت

Маро ба дафтари боли ҳумои фиреби мада

مرا به دفتر بال هما فریب مده

Ки дар харобаи нами ин рисолаи абтари гашт

که در خرابه نم این رساله ابتر گشت

Ба ҳар чаҳ мерасад аз ризқ , созгорӣ кун

به هر چه می رسد از رزق، سازگاری کن

Ки ҳар ки сохт ба сади рамақ , Сикандари гашт

که هر که ساخت به سد رمق، سکندر گشت

Чаҳ чошнӣ ба сухан дод хомаи соиб ?

چه چاشنی به سخن داد خامه صائب؟

Ки қанд дар назари тӯтӣони мукаррари гашт

که قند در نظر طوطیان مکرر گشت