зи навбаҳори ҷаҳони зинат тамом гирифт
ز نوبهار جهان زینت تمام گرفت
Шукуфа рӯй заминро ба сим хом гирифт
شکوفه روی زمین را به سیم خام گرفت
Шуданд сӯхтаи ҷонони умедвори он рӯз
شدند سوخته جانان امیدوار آن روز
Ки доғи лола ба кафи ҷоми лаъл фом гирифт
که داغ لاله به کف جام لعل فام گرفت
зи ғунча , мастии булбули ду рӯз беш набӯд
ز غنچه، مستی بلبل دو روز بیش نبود
Сазои он ки зи нави кӣсаи зар ба вом гирифт !
سزای آن که ز نو کیسه زر به وام گرفت!
Тиҳӣаст ҷайбу канораши з давр бош ҳаё
تهی است جیب و کنارش ز دور باش حیا
Агар чаҳ ҳола ба бар моҳро тамом гирифт
اگر چه هاله به بر ماه را تمام گرفت
наме тавон ба назар кард ишқро тасхир
نمی توان به نظر کرد عشق را تسخیر
Муҳӣтро натавонад касе ба дом гирифт
محیط را نتواند کسی به دام گرفت
Чаро ба ҳол ғарибон намекунӣ иқбол ?
چرا به حال غریبان نمی کنی اقبال؟
Туро ки субҳи биногваши ранг шом гирифт
ترا که صبح بناگوش رنگ شام گرفت
Сипеҳр сифла нагардад ҳиҷоб , қисмат ро
سپهر سفله نگردد حجاب، قسمت را
Садафи зи оби гуҳар дар муҳӣт ком гирифт
صدف ز آب گهر در محیط کام گرفت
Фиғон ки гиря шодӣ наметавонад шаст
فغان که گریه شادی نمی تواند شست
Ҳаловатӣ ки лаби қосид аз паём гирифт !
حلاوتی که لب قاصد از پیام گرفت!
Шикастагӣ нарасад хомаи турои соиб !
شکستگی نرسد خامه ترا صائب!
Ки аз ту кори сухани равнақ тамом гирифт
که از تو کار سخن رونق تمام گرفت