Он рӯй лолаи ранги маро дар ниқоби сӯхт

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوخت

Дар пардаи саҳоби марои офтоби сӯхт

در پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Парвонаро насӯхт зи фонӯс агар чаҳ шамъ

پروانه را نسوخت ز فانوس اگر چه شمع

Рӯйиши маро ба пардаи шарму ҳиҷоби сӯхт

رویش مرا به پرده شرم و حجاب سوخت

Хокистарӣаст гиряи оташи Аннани ман

خاکستری است گریه آتش عنان من

Дар пардаҳои дидаи ман бас ки хоби сӯхт

در پرده های دیده من بس که خواب سوخت

Шуд зарди хати сабз азон рӯй оташин

شد زرد خط سبز ازان روی آتشین

Чун сабзаи заъиф ки дар офтоби сӯхт

چون سبزه ضعیف که در آفتاب سوخت

Ҳар чанд оҷизем ҳазар кун зи ашки мо

هر چند عاجزیم حذر کن ز اشک ما

Каз гиряи доғ бар дили оташи кабоби сӯхт

کز گریه داغ بر دل آتش کباب سوخت

Нагузошт об дар ҷигарами оҳи оташин

نگذاشت آب در جگرم آه آتشین

Дар барги гули зи тундии оташи гулоби сӯхт

در برگ گل ز تندی آتش گلاب سوخت

Чун зулф , роҳи ишқ сиёҳӣ кунад зи давр

چون زلف، راه عشق سیاهی کند ز دور

Аз баси нафаси дарин раҳи пари печу тоби сӯхт

از بس نفس درین ره پر پیچ و تاب سوخت

Файзии набардам аз май гулранги навбаҳор

فیضی نبردم از می گلرنگ نوبهار

Чун лола дар пиёлаи ман ин шароби сӯхт

چون لاله در پیاله من این شراب سوخت

Сангини фитодаи хоби ту , варна фиғони ман

سنگین فتاده خواب تو، ورنه فغان من

Дар чашми нарми махмали бидрди хоби сӯхт

در چشم نرم مخمل بیدرد خواب سوخت

Аз марҳамат ба марҳами кофур ғӯта дод

از مرحمت به مرهم کافور غوطه داد

Соиб агар каттони марои моҳтоби сӯхт

صائب اگر کتان مرا ماهتاب سوخت