Сари ҷӯши доғ бар дили мо навбаҳори рехт

سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریخت

Дардӣ ки монад бар ҷигари лолаи зори рехт

دردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت

Бевақт ҳар ки ҳамчуи садаф лаб накард боз

بی وقت هر که همچو صدف لب نکرد باز

Абри баҳораши оби гуҳар дар канори рехт

ابر بهارش آب گهر در کنار ریخت

Ошиқ ба шӯрбахтӣ ман нест дар ҷаҳон

عاشق به شوربختی من نیست در جهان

Бархестам зи ҷо , намакам аз канори рехт

برخاستم ز جا، نمکم از کنار ریخت

Ҳар ҷо ки шуд таронаи мо анҷуман фурӯз

هر جا که شد ترانه ما انجمن فروز

Гардид оби нағма ва аз зулфи тори рехт

گردید آب نغمه و از زلف تار ریخت

Шӯри ҷазо , захираи фардои хеш ро

شور جزا، ذخیره فردای خویش را

Имрӯз бар ҷароҳати ин дили фигори рехт

امروز بر جراحت این دل فگار ریخت

Аз рашки қурби шонаи дилами шох шох шуд

از رشک قرب شانه دلم شاخ شاخ شد

Ин зҳргўиӣ аз бен дандони мори рехт

این زهرگویی از بن دندان مار ریخت

Он кас ки дашна дар гузари мо ба хок кард

آن کس که دشنه در گذر ما به خاک کرد

Дар раҳгузори барқи сбксир , хори рехт

در رهگذار برق سبکسیر، خار ریخت

Бо тарк ҳастӣ аз ғами айёми фориғам

با ترک هستی از غم ایام فارغم

Осӯда шуд зи санг , дарахтӣ ки бори рехт

آسوده شد ز سنگ، درختی که بار ریخت

Машшотаи димоғи парешон олам аст

مشاطه دماغ پریشان عالم است

Соиб ҳар ончӣ аз қалами мшкбори рехт

صائب هر آنچه از قلم مشکبار ریخت