Шуд Юсуфи онкии риштаи ҳуб алўтн гусехт

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیخت

Омад буруни зи чоҳ , касе кин расан гусехт

آمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Чашми маро ба абри баҳорон чаҳ нисбатаст ?

چشم مرا به ابر بهاران چه نسبت است؟

Каз зӯри гиряи риштаи мижгон ман гусехт

کز زور گریه رشته مژگان من گسیخت

Аз бахт норасо накунам шиква , чун кунам ?

از بخت نارسا نکنم شکوه، چون کنم؟

Он Юсуфам ки бар лаби чоҳам расан гусехт

آن یوسفم که بر لب چاهم رسن گسیخت

Сад уқдаи зуҳди хушк ба корам фиканда буд

صد عقده زهد خشک به کارم فکنده بود

Зикраш ба хайри бод ки тасбеҳ ман гусехт !

ذکرش به خیر باد که تسبیح من گسیخت!

эй бесутуни зи санг чаҳ по сахт кардае ?

ای بیستون ز سنگ چه پا سخت کرده ای؟

Бархез аз миён , камар кӯҳкан гусехт

برخیز از میان، کمر کوهکن گسیخت

Аз дастбурди рашки Зулайхо ки кӯри бод

از دستبرد رشک زلیخا که کور باد

Пои насими Мисри зи байт алҳзн гусехт

پای نسیم مصر ز بیت الحزن گسیخت

То рафт дили зи сина дигар рӯз хуш надид

تا رفت دل ز سینه دگر روز خوش ندید

Ин хӯни гирифтаи шамъ , абас аз лаган гусехт

این خون گرفته شمع، عبث از لگن گسیخت

Рӯзӣ ки теғ дод Зулайхо ба Мисрён

روزی که تیغ داد زلیخا به مصریان

Сари риштаи умеди ман аз перҳан гусехт

سر رشته امید من از پیرهن گسیخت

Аз амни гоҳи гӯшаи хилвати буруни мё

از امن گاه گوشه خلوت برون میا

Зон шамъ кушта шуд ки дил аз анҷуман гусехт

زان شمع کشته شد که دل از انجمن گسیخت

Ҳарфӣ бигӯ ки боиси дилбастагии шӯ

حرفی بگو که باعث دلبستگی شو

Соиб ба завқи доми ту аз сад чаман гусехт

صائب به ذوق دام تو از صد چمن گسیخت