Ҷон дар тилисми ҷисми зи тан парварӣ баҷост

جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاست

Ин теғ дар ниёами з биҷўҳрӣ баҷост

این تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست

Ғайр аз хати ту , хат киро эй баҳори сунъ

غیر از خط تو، خط که را ای بهار صنع

Дар оФтобрўии қиёмат тарӣ баҷост ?

در آفتابروی قیامت تری بجاست؟

Имон ба хати сабз ту оварад ҳар ки буд

ایمان به خط سبز تو آورد هر که بود

Чашми сиёҳи масти туро кофарӣ баҷост

چشم سیاه مست ترا کافری بجاست

Ҳарфӣаст ин ки серума шавад меҳри хомшӣ

حرفی است این که سرمه شود مهر خامشی

Чашми турои зи серумаи забон оварӣ баҷост

چشم ترا ز سرمه زبان آوری بجاست

Борон агар чаҳ нест баҷо дар замини шӯр

باران اگر چه نیست بجا در زمین شور

Бо зоҳидии хушки зимистон тарӣ баҷост

با زاهدان خشک زمستان تری بجاست

Ойӣнаро гзир набошад зи пушт ва рӯй

آیینه را گزیر نباشد ز پشت و روی

То дайн ба ҷои хеш буд кофарӣ баҷост

تا دین به جای خویش بود کافری بجاست

Аз бухл нест рози ҳақиқати наҳуфта рӯй

از بخل نیست راز حقیقت نهفته روی

Дар шишаи ин шароби з бесоғарӣ баҷост

در شیشه این شراب ز بی ساغری بجاست

Кам нест зи оби Хизр , асарҳои пойдор

کم نیست ز آب خضر، اثرهای پایدار

зи ойӣнаи қасри давлат Искандарӣ баҷост

ز آیینه قصر دولت اسکندری بجاست

Шерозаи низом ҷаҳонаст ростӣ

شیرازه نظام جهان است راستی

То ин илми бпоӣ буд лашкарӣ баҷост

تا این علم بپای بود لشکری بجاست

Зуннор мешавад камари бандагии туро

زنار می شود کمر بندگی ترا

То дар дили ту доъия сарварӣ баҷост

تا در دل تو داعیه سروری بجاست

Умри дарози қисмат беҳосилон шавад

عمر دراز قسمت بی حاصلان شود

Сад соли сарв дар чаман аз бебарӣ баҷост

صد سال سرو در چمن از بی بری بجاست

Натавон ба дахли зулфи суханро з даст дод

نتوان به دخل زلف سخن را ز دست داد

Ҳам бути шикан ба мавқе ва ҳам бутгарӣ баҷост

هم بت شکن به موقع و هم بتگری بجاست

Аз сари ҳавои ҷоҳ ба афсун наме равад

از سر هوای جاه به افسون نمی رود

То сар ба ҷои хеш буд сарварӣ баҷост

تا سر به جای خویش بود سروری بجاست

Илзоми хасм , кори фурӯмоягон буд

الزام خصم، کار فرومایگان بود

Соиби гузашт агар зи сар доварӣ баҷост

صائب گذشت اگر ز سر داوری بجاست