Чашми масташ аз нигоҳӣ кард савдоеи маро

چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مرا

Киштӣ аз як қатра ме, гардид дарёии маро

کشتی از یک قطره می، گردید دریایی مرا

Чашми боз аз пеши по дидан ҳиҷобам гашта аст

چشم باز از پیش پا دیدن حجابم گشته است

Аз назар бастан яке сад гашти бенаии маро

از نظر بستن یکی صد گشت بینایی مرا

Нармтар сад перҳан аз хоб махмал гашта аст

نرمتر صد پیرهن از خواب مخمل گشته است

Хори саҳрои маломат аз сбкпоиии маро

خار صحرای ملامت از سبکپایی مرا

Хона дорӣ дошт бар ман дастгоҳи айши танг

خانه داری داشت بر من دستگاه عیش تنگ

Молик рӯй замин гирданд бе ҷое маро

مالک روی زمین گرداند بی جایی مرا

Оҳи ҳасрат май кашам чун сарви баҳри бандагӣ

آه حسرت می کشم چون سرو بهر بندگی

То фиканд озодагӣ дар қайди раъноеи маро

تا فکند آزادگی در قید رعنایی مرا

Меҳнати перӣ наме буд ин қадари нохушгувор

محنت پیری نمی بود این قدر ناخوشگوار

Маҳв агар мешуд зи хотири ёди бурноеи маро

محو اگر می شد ز خاطر یاد برنایی مرا

Мурғ беболу париро мекунад бе ошён

مرغ بی بال و پری را می کند بی آشیان

Ҳар ки май оради бурун аз кунҷи танҳои маро

هر که می آرد برون از کنج تنهایی مرا

Барнадорам чун қалами соиби сар аз пои сухан

برندارم چون قلم صائب سر از پای سخن

Гарчи мади умр кӯтаҳ шуд з гуёе маро

گرچه مد عمر کوته شد ز گویایی مرا