Дар дил ҳар қатра омодааст дарёии маро

در دل هر قطره آماده است دریایی مرا

Ҳаст дар ҳар донае доми тамошоеи маро

هست در هر دانه ای دام تماشایی مرا

Ъушрати малик сулаймон мекунам дар чашми мӯр

عشرت ملک سلیمان می کنم در چشم مور

Ҳар кафи хокӣ буд домони саҳройии маро

هر کف خاکی بود دامان صحرایی مرا

Нест бо гуфтори лаб , кайфияти гуфтори чашм

نیست با گفتار لب، کیفیت گفتار چشم

Хўштрст аз лаъл гуё , чашм гуёе маро

خوشترست از لعل گویا، چشم گویایی مرا

Гарчи чун ашки ятемон беқарор афтода ам

گرچه چون اشک یتیمان بی قرار افتاده‌ام

Чашм қурбонӣ кунад мижгони гирои маро

چشم قربانی کند مژگان گیرایی مرا

Сари хати машқи ҷунунам норасоӣ ме кунад

سر خط مشق جنونم نارسایی می کند

Нест дар мади назар чун сарви болои маро

نیست در مد نظر چون سرو بالایی مرا

Бо дил беорзӯ бар дили гаронами ёр ро

با دل بی آرزو بر دل گرانم یار را

Оҳ агар май буд дар хотири таманноеи маро

آه اگر می بود در خاطر تمنایی مرا

Бо дил беорзӯ бар дили гаронами ёр ро

با دل بی آرزو بر دل گرانم یار را

Оҳ агар май буд дар хотири таманноеи маро

آه اگر می بود در خاطر تمنایی مرا

Бар даҳони тӯтӣон меҳр хамӯшӣ ме задам

بر دهان طوطیان مهر خموشی می زدم

Дар назар май буд агар ойӣнаи симоеи маро

در نظر می بود اگر آیینه سیمایی مرا

Дардмандии дардро бисёр дармон карда аст

دردمندی درد را بسیار درمان کرده است

Гӯ набошад бар сари болини масеҳоеи маро

گو نباشد بر سر بالین مسیحایی مرا

Барнаме дорад тарозуии қиёмати санг кам

برنمی دارد ترازوی قیامت سنگ کم

Варна аз санг маломат нест парвоеи маро

ورنه از سنگ ملامت نیست پروایی مرا

намешуд аз ҷавлони ман ангушти ҳайрати гирдбод

می شد از جولان من انگشت حیرت گردباد

Дар хури савдо агар май буд саҳройии маро

در خور سودا اگر می بود صحرایی مرا

Ғайрати ман соиб аз ҳамкор бошад бе ниёз

غیرت من صائب از همکار باشد بی نیاز

Завқи кор хеш бошад корфармоеи маро

ذوق کار خویش باشد کارفرمایی مرا

Хониш
ғзл шморҳ 187 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇