Он булбулам ки боғу баҳорам дил худаст

آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودست

Он тӯтӣам ки оина дорам дил худаст

آن طوطیم که آینه دارم دل خودست

Дастам намерасад ба гиребони соҳилӣ

دستم نمی رسد به گریبان ساحلی

Зини баҳри бикнори канорам дил худаст

زین بحر بیکنار کنارم دل خودست

Ҳар мушкилӣ ки буд гушӯдам ба зӯри фикр

هر مشکلی که بود گشودم به زور فکر

Мондааст уқдае ки ба корам дил худаст

مانده است عقده ای که به کارم دل خودست

Чун моҳи чордаҳ ба сар хон офтоб

چون ماه چارده به سر خوان آفتاب

Пайвастаи ризқи ҷони фигорам дил худаст

پیوسته رزق جان فگارم دل خودست

Аз дигарон чароғ нахоҳад мазори ман

از دیگران چراغ نخواهد مزار من

Каз сӯзи синаи шамъи мазорам дил худаст

کز سوز سینه شمع مزارم دل خودست

Аз шарм нест болу пари ҷустуҷӯи маро

از شرم نیست بال و پر جستجو مرا

Чун бози чашми бастаи шикорам дил худаст

چون باز چشم بسته شکارم دل خودست

Фориғи зи нури орӣа чун чашми равзанам

فارغ ز نور عاریه چون چشم روزنم

Хуршеду моҳи лайлу нҳорм дил худаст

خورشید و ماه لیل و نهارم دل خودست

Соиб ба серума дгарон нест чашми ман

صائب به سرمه دگران نیست چشم من

Равшангари ду дидаи торам дил худаст

روشنگر دو دیده تارم دل خودست