Дастӣ ки резишӣ накунад шох бе бараст

دستی که ریزشی نکند شاخ بی برست

Нахлӣ ки мивае надиҳад хушк беҳтараст

نخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست

Зинҳори тан ба сояи боли ҳумои мада

زنهار تن به سایه بال هما مده

То оФтобрўӣ қаноат муяссараст

تا آفتابروی قناعت میسرست

Аз нола мис макун , накунад гӯш агар фалак

از ناله مس مکن، نکند گوش اگر فلک

Гули гӯш ҳуш дорад агар боғбон караст

گل گوش هوش دارد اگر باغبان کرست

Гар покшӣ ба домани худ , ба з ҷинат аст

گر پاکشی به دامن خود، به ز جنت است

Вари ҳифз обрӯӣ кунӣ , ба з кавсараст

ور حفظ آبروی کنی، به ز کوثرست

Дунёи параст рӯй ба уқбо наме кунад

دنیا پرست روی به عقبی نمی کند

Ҳар ҳафт , пеши зишт ба аз ҳафт кишвараст

هر هفت، پیش زشت به از هفت کشورست

Дар зери пои ишқ фитодааст осмон

در زیر پای عشق فتاده است آسمان

Ишқи ин саводро , тел аллоҳ Акбараст

عشق این سواد را، تل الله اکبرست

Аз наъли вожгӯни Марв аз роҳ зинҳор

از نعل واژگون مرو از راه زینهار

Дар зери мавҷи реги равон об кавсараст

در زیر موج ریگ روان آب کوثرست

Соиб касе ки гӯшаи азлат гузида аст

صائب کسی که گوشه عزلت گزیده است

Дар чашмҳо азиз чу гӯгирд аҳмараст

در چشمها عزیز چو گوگرد احمرست