Парвози ман ба болу пари теғ ва ханҷараст

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرست

Ҳар захм , мурғи рӯҳи маро бол дигараст

هر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Мо сулҳ кардаем зи гулшан ба дарду доғ

ما صلح کرده ایم ز گلشن به درد و داغ

Оташи гул ҳамеша баҳор самандараст

آتش گل همیشه بهار سمندرست

Тахтаст дили зи васваса чун орамида шуд

تخت است دل ز وسوسه چون آرمیده شد

Сар чун зи фикри пучи тиҳӣ гашт афсараст

سر چون ز فکر پوچ تهی گشت افسرست

Пои шикаста бар сари зонуӣ манзил аст

پای شکسته بر سر زانوی منزل است

Дасти зи кори рафта дар оғӯш дилбараст

دست ز کار رفته در آغوش دلبرست

Аз орзӯии ҷинати дарбаста фориғ аст

از آرزوی جنت دربسته فارغ است

Онро ки сар ба ҷайб кашӣдан муяссараст

آن را که سر به جیب کشیدن میسرست

Мӯии миёни нозуки пурпеч ва тоб ӯст

موی میان نازک پرپیچ و تاب اوست

Теғи бараҳнае ки саропоӣ ҷавҳараст

تیغ برهنه ای که سراپای جوهرست

Худбинӣ аз ҳаёти абади санг роҳ туаст

خودبینی از حیات ابد سنگ راه توست

Аз оби Хизр , оина сад Сикандараст

از آب خضر، آینه سد سکندرست

Аз ҷода бениёз буд раҳнаварди шавқ

از جاده بی نیاز بود رهنورد شوق

Калакӣ ки кҷрўсти муқайяд ба мстрст

کلکی که کجروست مقید به مسطرست

Соиб ба сим ва зар натавон шуд зи ағниё

صائب به سیم و زر نتوان شد ز اغنیا

Онро ки ҳаст чеҳра заррин тавонгараст

آن را که هست چهره زرین توانگرست