Гар ба ин дастури хезад , шамъ мотам ме кунад

گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کند

Дӯди талхи хати чароғи дудмони ҳасан ро

دود تلخ خط چراغ دودمان حسن را

Чун варақи баргашт , мӯрии шерро оҷиз кунад

چون ورق برگشت، موری شیر را عاجز کند

Хат ба мӯеи басти дасти қаҳрамони ҳасан ро

خط به مویی بست دست قهرمان حسن را

Хоби моро аз тароват гарчи сангин кард хат

خواب ما را از طراوت گرچه سنگین کرد خط

Сайл безинҳор шуд хоби гарони ҳасан ро

سیل بی زنهار شد خواب گران حسن را

Май рбоиндши ҳўснокони зи дасти икдгр

می ربایندش هوسناکان ز دست یکدگر

Нарм кард аз бас ки хати пушти камони ҳасан ро

نرم کرد از بس که خط پشت کمان حسن را

Ин дили сангин ки ман зон хати золим дида ам

این دل سنگین که من زان خط ظالم دیده ام

Не ба нохун мекунад шкрстони ҳасан ро

نی به ناخن می کند شکرستان حسن را

Ҳалқа хат мегузорад зон изори оташин

حلقه خط می گذارد زان عذار آتشین

Наъл дар оташи саманди хуши Аннани ҳасан ро

نعل در آتش سمند خوش عنان حسن را

Гарчи натавон оташ сӯзандаро хас пӯш кард

گرچه نتوان آتش سوزنده را خس پوش کرد

Ин сияҳи дил таҳта месозад дукони ҳасан ро

این سیه دل تخته می سازد دکان حسن را

Сахт май тарсам ки хати сангдил аз гӯшмол

سخت می ترسم که خط سنگدل از گوشمال

Бар сар раҳм оварад номеҳрбони ҳасан ро

بر سر رحم آورد نامهربان حسن را

Гарчи хор аз тундхуеҳо нигаҳбон гул аст

گرچه خار از تندخویی ها نگهبان گل است

Хат ба ғорат дод соиби гулистони ҳасан ро

خط به غارت داد صائب گلستان حسن را

Хати мишкӣн , таббатӣ шуд миҳмони ҳасан ро

خط مشکین، تبتی شد میهمان حسن را

Шуд хатари роҳи ин сиёҳии корвони ҳасан ро

شد خطر راه این سیاهی کاروان حسن را

Хониш
ғзл шморҳ 189 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇