Ҷомаи озодагӣ чолок бошад сарв ро

جامه آزادگی چالاک باشد سرو را

Ҷайбу домани фориғ аз хошок бошад сарв ро

جیب و دامن فارغ از خاشاک باشد سرو را

Рахти зангории баҳор бехазон дигараст

رخت زنگاری بهار بی خزان دیگرست

Дил чу аз занги кудурат пок бошад сарв ро

دل چو از زنگ کدورت پاک باشد سرو را

Бе барии дороломони мардум озода аст

بی بری دارالامان مردم آزاده است

Кӣ дил аз беҳосилӣ ғамнок бошад сарвро ?

کی دل از بی حاصلی غمناک باشد سرو را؟

наме тавон бар саракашон ғолиб шуд аз озодагӣ

می توان بر سرکشان غالب شد از آزادگی

Об бо он манзалат дар хок бошад сарв ро

آب با آن منزلت در خاک باشد سرو را

Сарди Меҳрии навбаҳори мардум озода аст

سرد مهری نوبهار مردم آزاده است

Дар хазони сарсабзӣ афлок бошад сарв ро

در خزان سرسبزی افلاک باشد سرو را

Аз ръўнти соҳиб миъроҷ мегардад ҷамол

از رعونت صاحب معراج می گردد جمال

Ҳамчуи гули чандини гиребон чок бошад сарв ро

همچو گل چندین گریبان چاک باشد سرو را

Ҳиммат аз хокии ниҳодони ҷӯ ки бо он саркашӣ

همت از خاکی نهادان جو که با آن سرکشی

Қӯт нашаву намо аз хок бошад сарв ро

قوت نشو و نما از خاک باشد سرو را

Аз алойиқи хат озодӣ надорад ҳеҷ кас

از علایق خط آزادی ندارد هیچ کس

Домҳо аз решаи зер хок бошад сарв ро

دام ها از ریشه زیر خاک باشد سرو را

Басти тавқи бандагии роҳи нафас бар қамарён

بست طوق بندگی راه نفس بر قمریان

Даст то кӣ дар бағали з имсок бошад сарвро ?

دست تا کی در بغل ز امساک باشد سرو را؟

Дору гири ҳасан аз ишқаст дар ҳар ҷо ки ҳаст

دار و گیر حسن از عشق است در هر جا که هست

Тавқи қамарии ҳалқа фитрок бошад сарв ро

طوق قمری حلقه فتراک باشد سرو را

Захми шамшери ҳаводиси мавҷи об зиндагӣ аст

زخم شمشیر حوادث موج آب زندگی است

Тозаи рӯе аз дили сад чок бошад сарв ро

تازه رویی از دل صد چاک باشد سرو را

Бод бо он саркашӣ , як ошиқи сар дар ҳаво

باد با آن سرکشی، یک عاشق سر در هوا

Оби як девона бебок бошад сарв ро

آب یک دیوانه بی باک باشد سرو را

Домани барчӣдаи соиб давр бош офат аст

دامن برچیده صائب دور باش آفت است

Аз хасу хошок , доман пок бошад сарв ро

از خس و خاشاک، دامن پاک باشد سرو را