Ҷонҳои орамида зи мардуми рмонтрст

جانهای آرمیده ز مردم رمانترست

Обӣ ки истодатар ӣнҷои рўонтрст

آبی که ایستاده تر اینجا روانترست

Даст аз ситами мадор ки дар рӯзи бозхост

دست از ستم مدار که در روز بازخواست

Аз шамъи кушта , шикваи мо бе збонтрст

از شمع کشته، شکوه ما بی زبانترست

Худро сабк макун ки ба мизони эътибор

خود را سبک مکن که به میزان اعتبار

Ҳар кас сабк шавад , ба назарҳо гронтрст

هر کس سبک شود، به نظرها گرانترست

Чун сайли зӯдтар ба муҳӣт бақо расад

چون سیل زودتر به محیط بقا رسد

Аз бори дард ҳар ки дарин раҳи гронтрст

از بار درد هر که درین ره گرانترست

Ҳайрати марои зи ҳамсафарон пештар фиканд

حیرت مرا ز همسفران پیشتر فکند

Пой ба хоби рафтаи дарин раҳи рўонтрст

پای به خواب رفته درین ره روانترست

Ғофили з ман мабош ки сад пардаи дарди ман

غافل ز من مباش که صد پرده درد من

Аз хоби нози чашми ту золими гронтрст

از خواب ناز چشم تو ظالم گرانترست

Мо чун ҳубоби хона саранҷом ме кунем

ما چون حباب خانه سرانجام می کنیم

Аз мавҷ агар чаҳ қофилаи мо рўонтрст

از موج اگر چه قافله ما روانترست

Пос вафо кашида ба банди гарони маро

پاس وفا کشیده به بند گران مرا

Варна зи узри ланг ту поем рўонтрст

ورنه ز عذر لنگ تو پایم روانترست

Нисбат ба сахти рӯеи абнои рӯзгор

نسبت به سخت رویی ابنای روزگار

Сад парда аз ҳубоб , фалаки шишаи ҷонтрст

صد پرده از حباب، فلک شیشه جانترست

Ваҳшати марои зи санги маломат ҳисор шуд

وحشت مرا ز سنگ ملامت حصار شد

Беофатаст ҳар ки баланди ошёнтрст

بی آفت است هر که بلند آشیانترست

Магушо лаби савол ки рӯзӣ фузун хӯрд

مگشا لب سؤال که روزی فزون خورد

Ҳар кас ки дар бисоти ҷаҳон бе дҳонтрст

هر کس که در بساط جهان بی دهانترست

Дар корхонае ки ндонанд қадари кор

در کارخانه ای که ندانند قدر کار

Аз кор ҳар ки даст кашад кордонтрст

از کار هر که دست کشد کاردانترست

Соиб ба ҳуш бош ки дар санглохи даҳр

صائب به هوش باش که در سنگلاخ دهر

Ҳар кас Аннан кашида равад хуши ънонтрст

هر کس عنان کشیده رود خوش عنانترست