Тарки худии муроди зи қатъ мароҳил аст

ترک خودی مراد ز قطع مراحل است

Ин бор ҳар куҷо фитад аз дӯш манзил аст

این بار هر کجا فتد از دوش منزل است

Оби ситодаи ришта бурун оварад зи по

آب ستاده رشته برون آورد ز پا

Бугсали зи ҳамраҳе ки гронҷон ва коҳил аст

بگسل ز همرهی که گرانجان و کاهل است

Икрнги дил чу шуд тани хокӣ гуҳар шавад

یکرنگ دل چو شد تن خاکی گهر شود

Дили муттаҳид ба ҷисм чу шуд муҳра гул аст

دل متحد به جسم چو شد مهره گل است

Даст аз худӣ бишӯй ки дар дафтари вуҷӯд

دست از خودی بشوی که در دفتر وجود

Фардӣ ки дар ҳисоб буд фард ботил аст

فردی که در حساب بود فرد باطل است

Шӯҳрат буд зи резиш агар матлаби Карим

شهرت بود ز ریزش اگر مطلب کریم

Дар чашм бе ниёзии мо кам з соил аст

در چشم بی نیازی ما کم ز سایل است

Дар зери сақфи чархи нафаси рости сохтан

در زیر سقف چرخ نفس راست ساختن

Осӯдаи зистани таҳи девор моил аст

آسوده زیستن ته دیوار مایل است

Гиротрсти халқи хеш аз хӯни бигноаҳ

گیراترست خلق خویش از خون بیگناه

Доман кашӣдан аз гул бехор мушкил аст

دامن کشیدن از گل بی خار مشکل است

Чун захм , синаи чоки бурун май дӯди зи пӯст

چون زخم، سینه چاک برون می دود ز پوست

Хӯнами зи бас ки ташнаи шамшер қотил аст

خونم ز بس که تشنه شمشیر قاتل است

Гуфтори ҷоҳилони зи шунидан буд фузун

گفتار جاهلان ز شنیدن بود فزون

Харҷаши зи дахл беш буд ҳар ки ғофил аст

خرجش ز دخل بیش بود هر که غافل است

Бо қомати хамидаи ҷавононаи зистан

با قامت خمیده جوانانه زیستن

Дар зери теғ бол фишонӣ з бсмл аст

در زیر تیغ بال فشانی ز بسمل است

Таслими шӯ ки уқдаи дилро кушодагӣ

تسلیم شو که عقده دل را گشادگی

Бе бргризи нохуни тадбир мушкил аст

بی برگریز ناخن تدبیر مشکل است

Субҳ аз ситораи сохт тиҳии домани фалак

صبح از ستاره ساخت تهی دامن فلک

Кам нест донаи баҳри заминӣ ки қобил аст

کم نیست دانه بهر زمینی که قابل است

Аз хӯшаи рози донаи мастур фош шуд

از خوشه راز دانه مستور فاش شد

Гул мекунад зи теғи забон ҳар чаҳ дар дил аст

گل می کند ز تیغ زبان هر چه در دل است

Аз хок дилнишин натавон барграфт дил

از خاک دلنشین نتوان برگرفت دل

Берун шудани зи кӯии харобот мушкил аст

بیرون شدن ز کوی خرابات مشکل است

Соиби ҳазор бор ба аз ақл ноқис аст

صائب هزار بار به از عقل ناقص است

Дар чашми имтиёзи ҷунунӣ ки комил аст

در چشم امتیاز جنونی که کامل است