Рӯй ту барқи хирмани осоиш дил аст

روی تو برق خرمن آسایش دل است

Зулфи ту тозӣонаи ҷонҳои ғофил аст

زلف تو تازیانه جانهای غافل است

Ҳар хӯн ки кард дар дили ушшоқ , машк шуд

هر خون که کرد در دل عشاق، مشک شد

Эксир донааст заминӣ ки қобил аст

اکسیر دانه است زمینی که قابل است

Аз рангу буи , ҳасани худодод фориғ аст

از رنگ و بوی، حسن خداداد فارغ است

Нафазояд аз баҳори ҷунунӣ ки комил аст

نفزاید از بهار جنونی که کامل است

Зоҳиди ним ба муҳраи гул машварат кунам

زاهد نیم به مهره گل مشورت کنم

Тасбеҳи истихораи ман уқда дил аст

تسبیح استخاره من عقده دل است

Савҳони марг низ алоҷаш наме кунад

سوهان مرگ نیز علاجش نمی کند

Пое ки аз гаронии ҷон дар слосл аст

پایی که از گرانی جان در سلاسل است

Баҳри ту бе канори зи тани парварӣ шуда аст

بحر تو بی کنار ز تن پروری شده است

Аз ҷон бишӯй даст ки ҳар мавҷ соҳил аст

از جان بشوی دست که هر موج ساحل است

эй раҳравӣ ки хайр ба мардуми рисонда Эй

ای رهروی که خیر به مردم رسانده ای

Осӯдаи рӯ ки бори ту бар дӯш соил аст

آسوده رو که بار تو بر دوش سایل است

Аз печу тоб ишқ макун шиква зинҳор

از پیچ و تاب عشق مکن شکوه زینهار

Кин печу тоб , ҷавҳари ойӣна дил аст

کاین پیچ و تاب، جوهر آیینه دل است

Аз дарду доғи ишқ буд барги айши ман

از درد و داغ عشق بود برگ عیش من

Инаст дӯзахӣ ки ба ҷинат муқобил аст

این است دوزخی که به جنت مقابل است

Ҳар кас надодааст гиребон ба дасти ақл

هر کس نداده است گریبان به دست عقل

Соиб бигир доман ӯро ки оқиласт !

صائب بگیر دامن او را که عاقل است!