Оби ҳаёти шабнами он рӯй чун гул аст

آب حیات شبنم آن روی چون گل است

Анбари хамири мояи он зулф ва кокул аст

عنبر خمیر مایه آن زلف و کاکل است

Як чашми пари хумор ба аз сад қадаҳи шароб

یک چشم پر خمار به از صد قدح شراب

Як чеҳраи шукуфта ба аз сад чаман гул аст

یک چهره شکفته به از صد چمن گل است

Бар рӯй даст бод муродаст сайри ман

بر روی دست باد مرادست سیر من

То бодбони киштии ман аз таваккул аст

تا بادبان کشتی من از توکل است

Дар даври хат тамом шавад гиру дори зулф

در دور خط تمام شود گیر و دار زلف

Бечораи ошиқӣ ки гирифтор кокул аст

بیچاره عاشقی که گرفتار کاکل است

Дар перӣ аз ҳаёти иқомати тамаъи мадор

در پیری از حیات اقامت طمع مدار

Сайласт умру қомат хам гашта чун пул аст

سیل است عمر و قامت خم گشته چون پل است

Шохӣ ки бесамар набӯд дар чаҳор фасл

شاخی که بی ثمر نبود در چهار فصل

Дасти зи кори рафтаи аҳл таваккул аст

دست ز کار رفته اهل توکل است

Астодгӣаст сайқали ойӣнаи об ро

استادگی است صیقل آیینه آب را

Равшангари ҷамоли маъонӣ таъаммул аст

روشنگر جمال معانی تأمل است

Ин хурдае ки карда гиреҳи гул дар остин

این خرده ای که کرده گره گل در آستین

Соиби сапанди шуълаи овоз булбул аст

صائب سپند شعله آواز بلبل است