Ком аз ту ҳар ки ёфт сулаймон олам аст

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم است

Дастӣ ки дар миён ту шуд ҳалқа хотам аст

دستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Пурвои офтоб қиёмат наме кунад

پروای آفتاب قیامت نمی کند

Ҳар дил ки зери сояи он зулфи пар хам аст

هر دل که زیر سایه آن زلف پر خم است

Беғам ҳаёт нест дили дардманд ро

بی غم حیات نیست دل دردمند را

намеояд аз биҳишти бурун ҳар ки одам аст

می آید از بهشت برون هر که آدم است

Дорад ба ёд , сар ва ду сад нахли миваи дор

دارد به یاد، سر و دو صد نخل میوه دار

Умри дарози лозимаи рӯзӣ кам сет

عمر دراز لازمه روزی کم ست

Дар лолаи зори ишқи зи гуфтори оташин

در لاله زار عشق ز گفتار آتشین

По дар рикоб , меҳр хамӯшӣ чу шабнам аст

پا در رکاب، مهر خموشی چو شبنم است

Нахл аз замини поки фалак сайр ме шавад

نخل از زمین پاک فلک سیر می شود

Боли Масеҳи покии домон Марям аст

بال مسیح پاکی دامان مریم است

Дар роҳи соҳибони сухани чӯб манъ нест

در راه صاحبان سخن چوب منع نیست

Тӯтии даруни хилвати ойӣна муҳаррам аст

طوطی درون خلوت آیینه محرم است

Аз бими инқитоъ ҳамон метапад дилам

از بیم انقطاع همان می تپد دلم

Дар баҳр агар чаҳ решаи ин мавҷ муҳкам аст

در بحر اگر چه ریشه این موج محکم است

Пурвой захм нест дил об гашта ро

پروای زخم نیست دل آب گشته را

Соиб ба захми оби ҳамон об марҳам аст

صائب به زخم آب همان آب مرهم است