Арши баланди мартабаи бунён одам аст

عرش بلند مرتبه بنیان آدم است

Хуршеди ақл , шамсаи айвон одам аст

خورشید عقل، شمسه ایوان آدم است

Одам чаҳ ҷавҳарӣаст , ки ганҷинаи сипеҳр

آدم چه جوهری است، که گنجینه سپهر

Бо сад ҳазор чашми нигаҳбон одам аст

با صد هزار چشم نگهبان آدم است

Лаълӣ ки хӯн кунад ба ҷигари офтоб ро

لعلی که خون کند به جگر آفتاب را

Дар мушти хок бесару сомон одам аст

در مشت خاک بی سر و سامان آدم است

Ҳиммати баланди дор ки на хотами сипеҳр

همت بلند دار که نه خاتم سپهر

Фармонпазир дасти сулаймон одам аст

فرمان پذیر دست سلیمان آدم است

Дар базми қудсёни хабарии зин чароғ нест

در بزم قدسیان خبری زین چراغ نیست

Сӯзу гудоз , шамъи шабистон одам аст

سوز و گداز، شمع شبستان آدم است

Аз печу тоби дард , маликро насиб нест

از پیچ و تاب درد، ملک را نصیب نیست

Ин тоб дар каманди раги ҷон одам аст

این تاب در کمند رگ جان آدم است

Даҳ ояи ҳавос ки маншур қудрат аст

ده آیه حواس که منشور قدرت است

Нозили з рӯй мартаба дар шаън одам аст

نازل ز روی مرتبه در شأن آدم است

Аз қадар , пой бар сар гардун гузошта аст

از قدر، پای بر سر گردون گذاشته است

Дар хок агар чаҳ гӯшаи домон одам аст

در خاک اگر چه گوشه دامان آدم است

Бар ҳар гули замин , гул абрӣ гумошта аст

بر هر گل زمین، گل ابری گماشته است

Рӯй шукуфта тоза кун ҷон одам аст

روی شکفته تازه کن جان آدم است

То даст мерасад ба майу мутриб ва нигор

تا دست می رسد به می و مطرب و نگار

Андешаи биҳишти зи куфрон одам аст

اندیشه بهشت ز کفران آدم است

Аз далви офтоб рабӯдааст ихтиёр

از دلو آفتاب ربوده است اختیار

Ин Юсуфӣ ки дар чаҳ канъон одам аст

این یوسفی که در چه کنعان آدم است

Одам нае , азон зи фалак шиква ме кунӣ

آدم نه ای، ازان ز فلک شکوه می کنی

Варна фалаки мусаххари фармон одам аст

ورنه فلک مسخر فرمان آدم است

Соиби ҷавоби он ғазал Сайидаст ин

صائب جواب آن غزل سیدست این

Комрўз одамаст ки шайтон одам аст

کامروز آدم است که شیطان آدم است