Нотавонӣ аз иҷобат нест монеъи оҳ ро

ناتوانی از اجابت نیست مانع آه را

Май расонади печу хами охир ба манзили роҳ ро

می‌رساند پیچ و خم آخر به منزل راه را

намешаванд аз хоксории зердастони сарбаланд

می‌شوند از خاکساری زیردستان سربلند

Ҷомаи кӯтоҳ , раъно мекунад кӯтоҳ ро

جامهٔ کوتاه، رعنا می‌کند کوتاه را

Тарк ғифлат кун ки бедории дарин зулмати саро

ترک غفلت کن که بیداری درین ظلمت‌سرا

Мади умр ҷовдон созад шаби кӯтоҳ ро

مد عمر جاودان سازد شب کوتاه را

Аз кадуи буи шароб ояд ба душвории бурун

از کدو بوی شراب آید به دشواری برون

Аз сар бемағз натавон баради ҳуби ҷоҳ ро

از سر بی‌مغز نتوان برد حُب جاه را

Ҳар қадари абри баҳорӣ дар карам тӯфон кунад

هر قدر ابر بهاری در کرم طوفان کند

Нест мумкин аз тиҳии чашмии براردи чоҳ ро

نیست ممکن از تهی چشمی برآرد چاه را

Бо тани хокии умеди ҷазба савдоеаст хом

با تن خاکی امید جذبه، سودایی‌ست خام

Каҳрабо бо донаи натавонад рубудани коҳ ро

کهربا با دانه نتواند ربودن کاه را

Тоири як боли натавонади фалак парвоз шуд

طایر یک بال نتواند فلک‌پرواز شد

Беҳузур дил мабар зинҳори номи аллоҳ ро

بی حضور دل مبر زنهار نام الله را

Пои суръат дар раҳ ҳамвор меояд ба санг

پای سرعت در ره هموار می‌آید به سنگ

Нарм рӯе оварад беруни зи сахтии роҳ ро

نرم رویی آورد بیرون ز سختی راه را

Ҳасанро аз хат мишкӣн нест бар хотири ғубор

حسن را از خط مشکین نیست بر خاطر غبار

Тўтёӣ чашм бошад гирди лашкари шоҳ ро

توتیای چشم باشد گرد لشکر شاه را

Барнадорад вақти хати чашм аз изори глрхон

برندارد وقت خط چشم از عذار گلرخان

Ҳар ки дар абри тнк дидааст сайри моҳ ро

هر که در ابر تُنُک دیدست سیر ماه را

Шарми натавонад ҳисорӣ кард ҳасани шӯх ро

شرم نتواند حصاری کرد حسن شوخ را

Ҳола аз пртўФшонӣ нест монеъи моҳ ро

هاله از پرتوفشانی نیست مانع ماه را

Мурғи зирак дар қафаси соиби дил худ ме хӯрд

مرغ زیرک در قفس صائب دل خود می‌خورد

Беш бошад ваҳшат аз дунёи дили огоҳ ро

بیش باشد وحشت از دنیا دل آگاه را