Ойӣнаро тавваҷуҳи хотир ба гулхан аст

آیینه را توجه خاطر به گلخن است

Ҳар ҷои сафоӣ қалб диҳад рӯй , гулшан аст

هر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است

Дар даври мо ки санг ба соил наме диҳанд

در دور ما که سنگ به سایل نمی دهند

Дасту дили кушодаи насиб фалохан аст

دست و دل گشاده نصیب فلاخن است

Бе ҷабҳаи кушода , сухан рӯ наме диҳад

بی جبهه گشاده، سخن رو نمی دهد

Ин моҷарои зи тӯтӣу ойӣна равшан аст

این ماجرا ز طوطی و آیینه روشن است

Печидааст хандау шеван ба икдгр

پیچیده است خنده و شیون به یکدگر

Ин нукта аз садои шукуфтан мубарҳан аст

این نکته از صدای شکفتن مبرهن است

Ҳиммат ба бе ниёзии ман ноз ме кунад

همت به بی نیازی من ناز می کند

Як сарв дар саросари ин сабз гулшан аст

یک سرو در سراسر این سبز گلشن است

Бо сргзштгон чаҳ кунад мавҷи ҳодисот ?

با سرگذشتگان چه کند موج حادثات؟

Шамъ хамӯшро чаҳ ғам аз бод доманаст ?

شمع خموش را چه غم از باد دامن است؟

Печидааст агар чаҳ чу ҷавҳари забони мо

پیچیده است اگر چه چو جوهر زبان ما

Аҳволи мо ба теғи ту чун об равшан аст

احوال ما به تیغ تو چون آب روشن است

Натавон ба рӯй духтари рузи чашм ғайр дид

نتوان به روی دختر رز چشم غیر دید

Дар хонае шароб нанӯшам ки равзан аст

در خانه ای شراب ننوشم که روزن است

Соиб касе ки ишқ буд Авестоад ӯ

صائب کسی که عشق بود اوستاد او

Дар ҳар фаннӣ ки номи тавон барад , як фан аст

در هر فنی که نام توان برد، یک فن است