Равшангари вуҷӯд ба роҳ аўФтодн аст

روشنگر وجود به راه اوفتادن است

Дар ҷӯйбор , сабзии об аз стодн аст

در جویبار، سبزی آب از ستادن است

Рӯ тофтани зи пайкари хокии пас аз вусӯл

رو تافتن ز پیکر خاکی پس از وصول

Баъд аз намози пушт ба миҳроб додан аст

بعد از نماز پشت به محراب دادن است

Арзи ниёзи хеш ба покизаи гавҳарон

عرض نیاز خویش به پاکیزه گوهران

Лаб чун садаф ба абри баҳорон кушодан аст

لب چون صدف به ابر بهاران گشادن است

Дасти дуои баланд накардан ба вақти субҳ

دست دعا بلند نکردن به وقت صبح

Бар синаи дасти пеши карямон ниҳодан аст

بر سینه دست پیش کریمان نهادن است

Бар рӯй ғофилони ҷаҳони хандаи сипеҳр

بر روی غافلان جهان خنده سپهر

Аз равад нили кӯча ба фиръавн додан аст

از رود نیل کوچه به فرعون دادن است

Дар мавҷи хези ҳодисаи осӯдаи зистан

در موج خیز حادثه آسوده زیستن

Дар раҳгузори сайли миёнро кушодан аст

در رهگذار سیل میان را گشادن است

Соиб буд ба гирди сараши каъба дар тавоф

صائب بود به گرد سرش کعبه در طواف

Он раҳравӣ ки манзилаш аз по фитодан аст

آن رهروی که منزلش از پا فتادن است