Ин кӯҳи ғам ки дар дили девона ман аст
این کوه غم که در دل دیوانه من است
Санги маломати абҷади тифлона ман аст
سنگ ملامت ابجد طفلانه من است
Ҷӯши гул аз таронаи мастона ман аст
جوش گل از ترانه مستانه من است
Ҳар ҷо сиррӣаст гарми зи паймона ман аст
هر جا سری است گرم ز پیمانه من است
Пайваста ҳаст дар дили ман гиря эй гиреҳ
پیوسته هست در دل من گریه ای گره
Сайлоб , пои шикастаи вайрона ман аст
سیلاب، پا شکسته ویرانه من است
Ҷузи хонаи камон дар дигар чаро занам ?
جز خانه کمان در دیگر چرا زنم؟
Пайкони тир , оби ману дона ман аст
پیکان تیر، آب من و دانه من است
Бошад зи захми теғи забони фатҳи боби ман
باشد ز زخم تیغ زبان فتح باب من
Ҳар рахнае зи дил дар майхона ман аст
هر رخنه ای ز دل در میخانه من است
Наилм буд дар оташи дигар , вагарнаи шамъ
نعلم بود در آتش دیگر، وگرنه شمع
Як мисра аз сафинаи парвона ман аст
یک مصرع از سفینه پروانه من است
Чун бути параст , рӯй дили ман ба санг нест
چون بت پرست، روی دل من به سنگ نیست
Байтулҳаром халқи снмхонаҳ ман аст
بیت الحرام خلق صنمخانه من است
Дар дили зи тавбаи занги малолӣ ки монда аст
در دل ز توبه زنگ ملالی که مانده است
Мавқуфи як ду гиряи мастона ман аст
موقوف یک دو گریه مستانه من است
Аз доғ нест бар дили ман занги кулуфтӣ
از داغ نیست بر دل من زنگ کلفتی
Ин ҷғд , холи чеҳраи вайрона ман аст
این جغد، خال چهره ویرانه من است
Кунҷии гирифта , аз қафасу доми фориғам
کنجی گرفته، از قفس و دام فارغم
Болу пари шикастаи прихонаҳ ман аст
بال و پر شکسته پریخانه من است
Ноқавси ман буд зи дили чоки чоки худ
ناقوس من بود ز دل چاک چاک خود
Ранги шикастаи сандали бтхонаҳ ман аст
رنگ شکسته صندل بتخانه من است
Глгл шукуфта мешавам аз санги кӯдакон
گلگل شکفته می شوم از سنگ کودکان
Боғу баҳори ман дили девона ман аст
باغ و بهار من دل دیوانه من است
То тарки ошнои олам гирифта ам
تا ترک آشنایی عالم گرفته ام
Олами тамоми маънии бегона ман аст
عالم تمام معنی بیگانه من است
Чун гавҳар аз муҳӣт ба як қатраи қонеъам
چون گوهر از محیط به یک قطره قانعم
Дар дил шавад чу гиряи гиреҳ , дона ман аст
در دل شود چو گریه گره، دانه من است
Давр ва дароз шуд сафари ман зи ҳарфи пуч
دور و دراز شد سفر من ز حرف پوچ
Хобидаи роҳи ишқи зи афсона ман аст
خوابیده راه عشق ز افسانه من است
Доғи ман аз табассуми гул тоза ме шавад
داغ من از تبسم گل تازه می شود
Рӯй шукуфтаи барқи сияҳи хона ман аст
روی شکفته برق سیه خانه من است
Машқи ҷунуни ман ба ниҳоят куҷо расад ?
مشق جنون من به نهایت کجا رسد؟
Дашти ҷунуни қаламрави девона ман аст
دشت جنون قلمرو دیوانه من است
Дар зери чарх , дил чаҳ пару бол во кунад ?
در زیر چرخ، دل چه پر و بال وا کند؟
Танги ин садаф ба гавҳари икдонаҳ ман аст
تنگ این صدف به گوهر یکدانه من است
намегардад аз сиёҳии чашми ғизол беш
می گردد از سیاهی چشم غزال بیش
Ин ваҳшатӣ ки дар дили девона ман аст
این وحشتی که در دل دیوانه من است
Даштӣ ки тай кунад нафаси барқу бод ро
دشتی که طی کند نفس برق و باد را
Майдони неи савории тифлона ман аст
میدان نی سواری طفلانه من است
Соиби раҳе ки қатъ нагардад ба умрҳо
صائب رهی که قطع نگردد به عمرها
Як гоми пеши ҳиммати мардона ман аст
یک گام پیش همت مردانه من است