Дарёи саводи сина бекӣна ман аст

دریا سواد سینه بی کینه من است

Мавҷи шикаст , ҷавҳари ойӣна ман аст

موج شکست، جوهر آیینه من است

Аз содагӣ ба шишаи худ санг ме занад

از سادگی به شیشه خود سنگ می زند

Сангини дилӣ ки душмани ойӣна ман аст

سنگین دلی که دشمن آیینه من است

Хоҳад худои гир шудани хасми шӯхи чашм

خواهد خدای گیر شدن خصم شوخ چشم

Зини мусҳафи ғубор ки дар сина ман аст

زین مصحف غبار که در سینه من است

Субҳи ҷазо ки шанбеи халқи ҷаҳон буд

صبح جزا که شنبه خلق جهان بود

Аз Тифли машрабии шаби одина ман аст

از طفل مشربی شب آدینه من است

Занги ғамӣ ки нохуни сайқал кабӯд азуаст

زنگ غمی که ناخن صیقل کبود ازوست

Чун сабзаи фарши хонаи ойӣна ман аст

چون سبزه فرش خانه آیینه من است

Хӯнӣ ки атса рез кунад мағзи санг ро

خونی که عطسه ریز کند مغز سنگ را

Чун нофаи зери хирқаи пашмина ман аст

چون نافه زیر خرقه پشمینه من است

Гардун ки офтоб буд шамъи маҷлисаш

گردون که آفتاب بود شمع مجلسش

Соиби кабоби суҳбати дӯшина ман аст

صائب کباب صحبت دوشینه من است