Он рӯй оташин ки ҷигарҳо кабоб ӯст

آن روی آتشین که جگرها کباب اوست

Нуру сафои шамъу гул аз об ва тоб ӯст

نور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست

Дар чеҳраи кушодаи субҳ баҳор нест

در چهره گشاده صبح بهار نیست

Файзӣ ки дар гушӯдани банд ниқоб ӯст

فیضی که در گشودن بند نقاب اوست

Дар ҳеҷ дида об нахоҳад гузоштан

در هیچ دیده آب نخواهد گذاشتن

Ин равшанӣ ки бо рух чун офтоб ӯст

این روشنی که با رخ چون آفتاب اوست

Аз давр бош ғайр надорам шикоятӣ

از دور باش غیر ندارم شکایتی

Ҳар шиквае ки ҳаст маро аз ҳиҷоб ӯст

هر شکوه ای که هست مرا از حجاب اوست

Рӯзи ҳисоб агар чаҳ надорад ниҳоятӣ

روز حساب اگر چه ندارد نهایتی

Кӯтаҳ ба пурсиши ситам беҳисоб ӯст

کوته به پرسش ستم بی حساب اوست

Аз заъф агар чаҳ мо ба замини нақш баста ем

از ضعف اگر چه ما به زمین نقش بسته ایم

Ҷони нафаси гусастаи мо дар рикоб ӯст

جان نفس گسسته ما در رکاب اوست

Як мӯи зи печу тоби миёни ту кам нашуд

یک مو ز پیچ و تاب میان تو کم نشد

Ҳар чанд печу тоби ман аз печ ва тоб ӯст

هر چند پیچ و تاب من از پیچ و تاب اوست

Гар дигарон ба лутф ва ба эҳсон муқайяданд

گر دیگران به لطف و به احسان مقیدند

Соиби асири шеваи ноз ва итоб ӯст

صائب اسیر شیوه ناز و عتاب اوست