Дар ҳар дилӣ ки реша кунад печу тоби ишқ

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشق

Пайвастаи ҳамчуи зулф , сараш дар канор ӯст

پیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Мавҷи сароб май шимурди слсбил ро

موج سراب می شمرد سلسبیل را

Дилдодае ки ташнаи бӯс ва канор ӯст

دلداده ای که تشنه بوس و کنار اوست

Пероҳанаши қаламрави ҷавлон Юсуф аст

پیراهنش قلمرو جولان یوسف است

Ҳар пардаи дилӣ ки дар ӯ хорхор ӯст

هر پرده دلی که در او خارخار اوست

Чинӣ ки аз ҷабин накушояд ба зӯр май

چینی که از جبین نگشاید به زور می

Ғофил машав ки сикка доролъёр ӯст

غافل مشو که سکه دارالعیار اوست

Хунобае ки мечакад аз мӯ ба мӯии мо

خونابه ای که می چکد از مو به موی ما

Бе ихтиёри дидау дил , аз фишор ӯст

بی اختیار دیده و دل، از فشار اوست

Он подшоҳи ҳасан ки манзур соиб аст

آن پادشاه حسن که منظور صائب است

Хуршед , сайди силсила мшкбор ӯст

خورشید، صید سلسله مشکبار اوست

Он рӯй лолаи ранг ки дил доғдор ӯст

آن روی لاله رنگ که دل داغدار اوست

Чашми Суҳайл , холи лаб ҷӯйбор ӯст

چشم سهیل، خال لب جویبار اوست

Рангӣ ки рехт дар қадаҳи лаъл , офтоб

رنگی که ریخت در قدح لعل، آفتاب

Таҳи ҷуръае зи лаъли лаб обдор ӯст

ته جرعه ای ز لعل لب آبدار اوست

Бо он фурӯғи ҳасан , ҷигари гӯшаи Суҳайл

با آن فروغ حسن، جگر گوشه سهیل

Барги хазони расидае аз лола зор ӯст

برگ خزان رسیده ای از لاله زار اوست

Ҳар шабнамӣ ки ҳаст дарин боғу бӯстон

هر شبنمی که هست درین باغ و بوستان

Гулро баҳонаи сохтаи ойӣна дор ӯст

گل را بهانه ساخته آیینه دار اوست

Гардун ки наъл ӯст дар оташи зи офтоб

گردون که نعل اوست در آتش ز آفتاب

Чун сабзаи зери санги зи кӯҳ виқор ӯст

چون سبزه زیر سنگ ز کوه وقار اوست

Аз дидаи нзоргён май баради ғубор

از دیده نظارگیان می برد غبار

Ҳар мусҳафи дилӣ ки ба хат ғубор ӯст

هر مصحف دلی که به خط غبار اوست