Шоҳаншаҳӣаст ишқ ки олам гадоӣ ӯст

شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوست

Бархест ҳар ки аз сари олам ливоӣ ӯст

برخاست هر که از سر عالم لوای اوست

Озодае ки кунҷи қаноат гирифта аст

آزاده ای که کنج قناعت گرفته است

Шерозаи ҳузури ҷаҳон бӯрёӣ ӯст

شیرازه حضور جهان بوریای اوست

Он мутрибӣ ки пардаи моро дарида аст

آن مطربی که پرده ما را دریده است

Рақси фалаки зи замзама ҷонФзоӣ ӯст

رقص فلک ز زمزمه جانفزای اوست

Дар дом мекашад дили саҳройии маро

در دام می کشد دل صحرایی مرا

Ин мардумӣ ки бо нигаҳ ошноӣ ӯст

این مردمی که با نگه آشنای اوست

Дар чашмасор теғи ту то чанд хӯн хӯрд ?

در چشمه سار تیغ تو تا چند خون خورد؟

Маргӣ ки зиндагонии ман аз барои ӯст

مرگی که زندگانی من از برای اوست

Бидрд нестам ки шикоят кунам зи ҷавр

بیدرد نیستم که شکایت کنم ز جور

Ҳар шиквае ки ҳаст маро аз вафоӣ ӯст

هر شکوه ای که هست مرا از وفای اوست

Чун дар рикоби барқи саворон сафар кунад ?

چون در رکاب برق سواران سفر کند؟

Бечорае ки шишаи дили зер пой ӯст

بیچاره ای که شیشه دل زیر پای اوست

Маснад ба рӯй даст сулаймон фиканда аст

مسند به روی دست سلیمان فکنده است

То мӯри пои шикастаи мо дар ҳавоӣ ӯст

تا مور پا شکسته ما در هوای اوست

Фирдавсро зи доғ тағофул кунад кабоб

فردوس را ز داغ تغافل کند کباب

Кубро ки дар димоғи ман аз кибриёӣ ӯст

کبری که در دماغ من از کبریای اوست

Занҷири пора кардани сўдоиёни ишқ

زنجیر پاره کردن سوداییان عشق

Мавқуфи боз кардани банд қабоӣ ӯст

موقوف باز کردن بند قبای اوست

Соиб касе ки хирмани ман сӯхтааст азу

صائب کسی که خرمن من سوخته است ازو

Абри баҳор , сояи даст сахоӣ ӯст

ابر بهار، سایه دست سخای اوست