Доман ба даст ҳар ки диҳӣ дастгир туаст

دامن به دست هر که دهی دستگیر توست

Аз ҳар дилӣ ки гирд фишонӣ абир туаст

از هر دلی که گرد فشانی عبیر توست

Нуқсон накардааст касе аз гузаштагӣ

نقصان نکرده است کسی از گذشتگی

Шолӣ агар диҳӣ ба фақирӣ ҳарир туаст

شالی اگر دهی به فقیری حریر توست

Гар дасти соилӣ ба Асоеи гирифта Эй

گر دست سایلی به عصایی گرفته ای

Дар такяи гоҳи хулд ба давлат сарир туаст

در تکیه گاه خلد به دولت سریر توست

Аз мо мтоб рӯй ки дар вақти пои лғз

از ما متاب روی که در وقت پای لغز

Дасти зи кори рафтаи мо дастгир туаст

دست ز کار رفته ما دستگیر توست

Фардои ҳашар , муваҷҷаҳи дарёӣ раҳмат аст

فردای حشر، موجه دریای رحمت است

Паҳлавии лоғарӣ ки дар ӣнҷо ҳасир туаст

پهلوی لاغری که در اینجا حصیر توست

Аз нақду ҷинси ончӣ туро ҳаст дар бисот

از نقد و جنس آنچه ترا هست در بساط

Бар ҳар чаҳ пушти пои занӣ дастгир туаст

بر هر چه پشت پای زنی دستگیر توست

Аз дидан ту тоза шавад захми ошиқон

از دیدن تو تازه شود زخم عاشقان

Аз шӯри ишқ агар намакӣ дар хамир туаст

از شور عشق اگر نمکی در خمیر توست

Тақсири содаи лавҳии ойӣна дил аст

تقصیر ساده لوحی آیینه دل است

Нақшигар аз бисоти ҷаҳон дилпазир туаст

نقشی گر از بساط جهان دلپذیر توست

Аз шеваи ғариби навозии мадори даст

از شیوه غریب نوازی مدار دست

Ҷони ғариб то ду се рӯзӣ асир туаст

جان غریب تا دو سه روزی اسیر توست

Дунёеаш мадон ки буд зоди охират

دنیایی اش مدان که بود زاد آخرت

Қадре ки аз матоъи ҷаҳон ногузир туаст

قدری که از متاع جهان ناگزیر توست

Пои адаби зи пайравии собиқони макаш

پای ادب ز پیروی سابقان مکش

Дар сол ҳар ки аз ту буд беш , пер туаст

در سال هر که از تو بود بیش، پیر توست

Дасти ҳазор кӯҳкан аз кор май барад

دست هزار کوهکن از کار می برد

Бтхонаҳҳо ки дар дили сӯрат пазир туаст

بتخانه ها که در دل صورت پذیر توست

Хоҳад расонади хонаи умри туро ба об

خواهد رساند خانه عمر ترا به آب

Ин об беқиёс ки пинҳон ба шер туаст

این آب بی قیاس که پنهان به شیر توست

Бо дӯстон нишин ки шавад тўтёии чашм

با دوستان نشین که شود توتیای چشم

Аз душманони ғуборӣ агар дар замир туаст

از دشمنان غباری اگر در ضمیر توست

То ҳаст чун ҳадафи раги гардани турои баҷо

تا هست چون هدف رگ گردن ترا بجا

Ҳар хорӣ аз қаламрави эҷод тир туаст

هر خاری از قلمرو ایجاد تیر توست

Соиб ба оби Хизр тасаллӣ наме шавад

صائب به آب خضر تسلی نمی شود

Ҷонӣ ки ташнаи сухан дилпазир туаст

جانی که تشنه سخن دلپذیر توست