Пучаст ҳар сиррӣ ки на дар вай ҳавоӣ туаст

پوچ است هر سری که نه در وی هوای توست

Саҳваст саҷдае ки на бар хок пой туаст

سهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست

Табли раҳили ҳуши ман овоз пой туаст

طبل رحیل هوش من آواز پای توست

Ҳасрати насиби дидаи ман аз лақоӣ туаст

حسرت نصیب دیده من از لقای توست

Дар пардаҳои чашми шукри хоб субҳ нест

در پرده های چشم شکر خواب صبح نیست

Ширине ки дар ду лаб ҷонФзоӣ туаст

شیرینیی که در دو لب جانفزای توست

Хӯн мекунад арақи зи шафақ ҳар сабоҳу шом

خون می کند عرق ز شفق هر صباح و شام

Аз бас ки офтоби хаҷал аз лақоӣ туаст

از بس که آفتاب خجل از لقای توست

Дар боз кардан дар боғ биҳишт нест

در باز کردن در باغ بهشت نیست

Файзӣ ки дар гушӯдани банд қабоӣ туаст

فیضی که در گشودن بند قبای توست

Зарф висол нест ман танги зарф ро

ظرف وصال نیست من تنگ ظرف را

Табли раҳили ҳуши ман овоз пой туаст

طبل رحیل هوش من آواز پای توست

Худдории сапанд дар оташ буд маҳол

خودداری سپند در آتش بود محال

Холӣаст ҷои ман ба ҳаримӣ ки ҷой туаст

خالی است جای من به حریمی که جای توست

Ҳар шохи гулӣ ки даст кунад дар чамани баланд

هر شاخ گلی که دست کند در چمن بلند

Аз рӯй сидқи вирди забонаш дуоӣ туаст

از روی صدق ورد زبانش دعای توست

Ҳар дили рамидае ки бисот замона дошт

هر دل رمیده ای که بساط زمانه داشت

Имрӯз дар каманди ду зулф расоӣ туаст

امروز در کمند دو زلف رسای توست

Раҳ нест дар ҳарими ту ҳар худпараст ро

ره نیست در حریم تو هر خودپرست را

Бегона ҳар ки гашти зи худ ошноӣ туаст

بیگانه هر که گشت ز خود آشنای توست

Чун тарк дилбарӣ нанамоянд дилбарон ?

چون ترک دلبری ننمایند دلبران ؟

Чун ҳар куҷои дилӣ ки буд мубталоӣ туаст

چون هر کجا دلی که بود مبتلای توست

Астодгӣ чигуна кунад дар нисори ҷон ?

استادگی چگونه کند در نثار جان؟

Соиб ки маргу зндгиш аз барои туаст

صائب که مرگ و زندگیش از برای توست