Лаъли лаби пиёла меобдор азуаст

لعل لب پیاله می آبدار ازوست

Ҷӯши сабоҳати гул рӯй баҳор азуаст

جوش صباحت گل روی بهار ازوست

Абрӯии мавҷи дарси ишорат азу гирифт

ابروی موج درس اشارت ازو گرفت

Чашми ҳубоб дар гарав интизор азуаст

چشم حباب در گرو انتظار ازوست

Гулгунаи нишот азу ёфт лолаи зор

گلگونه نشاط ازو یافت لاله زار

Холи сиёҳи бахтии машк ттор азуаст

خال سیاه بختی مشک تتار ازوست

Чашми ситора май пурд аз орзӯӣ ӯ

چشم ستاره می پرد از آرزوی او

Мижгони офтоб , сурайё нисор ӯст

مژگان آفتاب، ثریا نثار اوست

Зон қатраи хуй ки бар саманаш такя карда аст

زان قطره خوی که بر سمنش تکیه کرده است

Шабнам ба рӯй бистари гул биқрор азуаст

شبنم به روی بستر گل بیقرار ازوست

Занг аз дилаш ба абрӯӣ сайқал наме равад

زنگ از دلش به ابروی صیقل نمی رود

Ойӣнае ки чашм ба роҳ ғубор азуаст

آیینه ای که چشم به راه غبار ازوست

Дарёб ранги бохтагони хумор ро

دریاب رنگ باختگان خمار را

Зон бодае ки дасти сабу дар нигор азуаст

زان باده ای که دست سبو در نگار ازوست

Соиб ба ним гардиши чашми он ситезаи ҷӯ

صائب به نیم گردش چشم آن ستیزه جو

Беихтиёр агар кунадат ихтиёр азуаст

بی اختیار اگر کندت اختیار ازوست