ДлФрибӣ чун ба ҷавлон оварад он моҳ ро

دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه را

Мард май бояд нигаҳ дорад Аннани оҳро !

مرد می باید نگه دارد عنان آه را!

Ғофилонро гӯш бар овози табл риҳлат аст

غافلان را گوش بر آواز طبل رحلت است

Ҳар тапидан қосидӣ бошад дили огоҳ ро

هر تپیدن قاصدی باشد دل آگاه را

Ишқ мустағнӣаст аз тадбири ақли ҳила гар

عشق مستغنی است از تدبیر عقل حیله گر

Шер кӣ созад Асои худ дами рӯбоҳро ?

شیر کی سازد عصای خود دم روباه را؟

Чун шавад ҳамвори душман , эҳтиёт аз кафи мада

چون شود هموار دشمن، احتیاط از کف مده

Макрҳо дар парда бошад оби зери коҳ ро

مکرها در پرده باشد آب زیر کاه را

Худнамоеи парда барме дорад аз болои ҷаҳл

خودنمایی پرده برمی دارد از بالای جهل

Нест айбӣ дар нишастани ҷомаи кӯтоҳ ро

نیست عیبی در نشستن جامه کوتاه را

Юсуф аз Мисри ғарибии шикваи кофар неъматӣ аст

یوسف از مصر غریبی شکوه کافر نعمتی است

Ёддории ҷома худ карда будӣ чоҳро !

یادداری جامه خود کرده بودی چاه را!

Бар тиҳии оғӯшии худ гиря соиб ме кунам

بر تهی آغوشی خود گریه صائب می کنم

Чун бубинами ҳола дар оғӯш гирад моҳ ро

چون ببینم هاله در آغوش گیرد ماه را