Боди баҳори марҳами дилҳои хаста аст

باد بهار مرهم دلهای خسته است

Гули мумиёеи пару бол шикаста аст

گل مومیایی پر و بال شکسته است

Шох аз шукуфаи пунба саранҷом ме кунад

شاخ از شکوفه پنبه سرانجام می کند

Аз баҳри доғи лола ки дар хӯн нишаста аст

از بهر داغ لاله که در خون نشسته است

Вақтаст агар зи пӯсти бароянди ғунча ҳо

وقت است اگر ز پوست برآیند غنچه ها

Шери шукуфаи заҳри ҳаворо шикаста аст

شیر شکوفه زهر هوا را شکسته است

Ин сабза нест бар лаби ҷӯи руста , навбаҳор

این سبزه نیست بر لب جو رسته، نوبهار

Бар захми хок , марҳами зангор баста аст

بر زخم خاک، مرهم زنگار بسته است

Занҷиреаст абр ки фарёд ме кунад

زنجیریی است ابر که فریاد می کند

Девона Эйаст барқ ки аз банд ҷуста аст

دیوانه ای است برق که از بند جسته است

Пое ки кӯҳсор ба домани шикаста буд

پایی که کوهسار به دامن شکسته بود

Аз ҷӯши лола бар сар оташ нишаста аст

از جوش لاله بر سر آتش نشسته است

Афсонаи насим ба хобаш наме кунад

افسانه نسیم به خوابش نمی کند

Аз нола ки буии гул аз хоб ҷустааст ?

از ناله که بوی گل از خواب جسته است؟

Аз ҷӯши гул , зи рахнаи девори бӯстон

از جوش گل، ز رخنه دیوار بوستان

Хуршед дар камӣн тамошо нишаста аст

خورشید در کمین تماشا نشسته است

Соиб ба ҳуш бош ки доруии биҳшӣ

صائب به هوش باش که داروی بیهشی

Боди баҳор дар гиреҳи ғунча баста аст

باد بهار در گره غنچه بسته است